True Widow - Circumambulation (2013)

Door de hoes raakte ik wel benieuwd naar het album. Wat koele stonerrock met shoegaze. Zwaar en tegelijk melodieus beloofde de begeleidende stukjes.
Dat moet dus wat zijn dacht ik. De eerste draaibeurt ging eigenlijk volledig langs mee heen en de tweede waar ik aandachtiger luisterde kwam de belofte wel na met voor eigenlijk maar 1 bezwaar en dat is dat ik het na verloop van tijd wat begin te geloven en mijn aandacht er niet goed meer bij vast kan houden.
Typisch een album dat later alsnog keihard kan binnenkomen of heel snel weer in de vergetelheid raakt.

Nu te beluisteren op de Luisterpaal. Dit valt compleet in mijn straatje. Onheilspellend, loom en dromerig. Later meer in een recensie van dit album voor Zware Metalen.

Lees mijn recensie van Circumambulation op Zware Metalen.

Er zijn steeds meer bands die meerdere stijlen combineren en dus buiten de huidige subgenres vallen. Het Amerikaanse True Widow wordt door het platenlabel als “stonegaze” omschreven. Daar slaat men eigenlijk precies de spijker mee op zijn kop, want deze band combineert stoner en shoegaze...

Dit doet mij denken aan Conduits, wat nog iets dromeriger is dan dit...

Erg fijne sfeer op dit plaatje! Stonergaze, dat klinkt idd wel goed

Stevig en dromerig tegelijkertijd, my cup of tea indeed. Vooral de nummers met de bassiste op zang vind ik de beste.

De band ontbreekt wat aan identiteit.
Ik heb zo het gevoel dat ik dit allemaal al eerder gehoord heb.
Het is natuurlijk geen slechte muziek maar echt bijblijven doet het niet.