Pearls Before Swine - One Nation Underground (1967)

Pearls before Swine" is een amerikaanse psychedelische folk band, in 1965 opgericht door Tom Rapp.

Hun muziek is soms geïnspireerd door de "Fugs". Hun eerste twee platen zijn absolute meesterwerken en verplichte kost voor echte muziekliefhebbers.

Gelukkig is deze plaat als ook het mysterieuse "Balakava"op dit moment als cd in de handel. Hun vinyl platen zijn moelijk te krijgen en heel duur.

"One Nation Underground" is mysterieus, protesterend, melodieus en ook controversiëel.

Over hun eerste twee platen heeft Tom Rapp eens gezegd: "The first two albums are probably considered the druggiest, and I had never done any drugs at that point. I smoked Winston cigarettes at that time, so these are all Winston-induced hallucinations"

De hoes van deze plaat is een schilderij van Hieronymus Bosch.

Ook de solo platen van Tom Rapp zijn absolute aanraders. Er zijn ook platen onder de naam "Tom Rapp and Pearls Before Swine" in de handel.

Ik vind eigenlijk The use of ashes iets beter maar al hun werk is wel de moeite waard.

Verplichte kost voor de liefhebbers van folk-psych. Another Time is klassiek en eigenlijk staat er geen zwak nummer tussen. Het enige bezwaar wat ik tegen One Nation in kan brengen is dat Rapp's composities regelmatig uit dezelfde accoorden-schema-mal komen......... Als er ooit een prijs voor de mooist slissende zanger uitgerijkt wordt moet deze plaat zeker genomineerd .........

Dit is er een uit duizenden. Met zulke simpele middelen en minieme technische begaafdheid zo'n geweldig sfeervol, gevoelig en toch ook ruwe diamant produceren. Een componist van een andere planeet en tegelijkertijd zo aards recht voor zijn raap gespeeld met een bijna kinderlijk klinkend instrumentarium. Een natuurtalent.

Vandaag heb ik deze lp gevonden bij de kringloopwinkel ..ik schrok mij kapot!
Amerikaanse mono uitvoering met wat hele lichte krasjes (kan de pret niet drukken)
7,50 euro....en dat is serieus geen geld voor deze lp.

Eerst op Fontana , met zwart/wit hoes, na veel geduld eindelijk op ESP met het varkentje op het label.
Was het wachten en sparen waard: de kroon op een TIJDSMONUMENT.
Mijn liefde voor Jeroen Bosch, de eerste joint, het ontluikend politiek bewustzijn en het gevoel ergens bìj te horen, het kon allemaal tegelijkertijd en op één plaat !

Draait nu op de elpeespeler.
Een vriendin van ons, liet ons wat platen uitzoeken omdat ze ze niet meer draait.
Deze viel direct op door de Jeroen Bosch voorkant.

Leuke plaat en vooral de rustige, akoestische liedjes vallen op. Fijne zweverige zang. Echt leuke muziek.

Is dit trouwens gospel of gewone acid-folk?

Ik zou zeggen duidelijk toch wel het laatste of zoals Wikipedia zegt psychedelische folk:

Pearls Before Swine @ Wikip...

Nou wat ik een beetje bedoelde, is of er nog een christelijke ondertoon is zit. Er staat namelijk een bijbelcitaat op de achterkant van de elpeehoes.

Je zal wel na enig denken beseffen dat Tom Rapp nogal last had van humor : wie durft zijn band Parels voor de Zwijnen te noemen!
Er zitten ook nogal wat geëngageerde teksten bij, politicalpsychoacidfolk?

Lex Harding jatte de naam schaamteloos en humorloos voor een undergrounprogramma op de radiopiraat Veronica....

Zit nu een beetje door mijn vaders platenkast te kijken. En ik ben hierdoor wel aangenaam verrast. Geweldige psychedelische folk rock. Met idd het opvallende geslis van de zanger. Daaraast doet hij mij op bepaalde momenten denken aan Lou Reed ten tijden van the Velvet Underground.

Pas weer eens gedraaid. Hoe kon ik de laatste dertig jaar leven zonder One Nation Underground te draaien? Ik heb de plaat destijds (1967?) als import-lp gekocht. Hij werd voor een ramsj-prijs verkocht met een bruine hoes. Een gulden of vijf.

Ik wist dat de hoes een fragment van de Tuin der Lusten is. Maar niet dat het een deel van het paneel 'De hel' is. Dat hoorde ik onlangs dankzij het radioprogramma OVT (VPRO) dat het schilderij een uur lang besprak. Interessant programma, ik kan het aanraden om via internet te beluisteren. Leuke geschiedenis van de eigenaren van het meesterwerk.

Potjandorie, dat ik dit niet eerder ben tegengekomen. Heb zojuist de eerste luisterbeurt erop zitten en ik ben fan.
Dit is er zo eentje die ik dolgraag op LP zou willen hebben.

Another Time is echt een prachtig nummer, trouwens.

In het begin had veel moeite gehad met het geslis, maar op den duur krijgt dat ook een zeer zekere charme..

Mooie plaat, en dan vooral Another Time. Prachtig.

Hahahaha..........Ik kom er net achter dat het chorus van (Oh dear) Miss Morse
"Dit Dit Dah Dit - Dit Dit Dah - Dah Dit Dah Dit - Dah Dit Dah" daadwerkelijk Morse is en staat voor F-U-C-K...............Gewoonweg briljant

Nooit geweten ! Briljeus !

Leuk weetje inderdaad.

F-U-C-K-I-N-G B-R-I-L-L-I-A-N-T !!!

...en weer iets anders morse dan het einde van "The Iron Butterfly Theme"
(w-e l-o-v-e y-o-u)

Zojuist 50th anniversary editie gehaald. Mono, zoals het bedoeld was, prachtig!

met mooi maar onhandig niet in muziekkast passend harde kaft cd-hoesje. wonderlijk dat de muziek nauwelijks door de tand des tijd lijkt aangetast. those were the days.

De cd krijgt bij mij een heel mooi plekje buiten de kast... en daar staan al veel meer van dat formaat of (veel) groter....
Prachtige plaat ! Ik hoop dat de rest gaat volgen.

Heb 'm ook binnen. Prachtig opgepoetste opnames. M'n "oude" CD op ZYX ( duits label, what's in a name ) zoog aan alle kanten, die kan nou in het vullisvat.

geinig woordgrapje hierboven...nog steeds een erg fijne plaat. die betoverende eenvoud... heb ik deze jeroen bosch ook niet door een ander bandje zien gebruiken voor het hoeswerk?

Deep Purple ( Mk.1 ), 3e s/t album, maar dan wel in zwart/wit

Verrek, dat is 'm inderdaad! In de lp-klaphoes-versie natuurlijk het mooist. Geinig dat twee muzikaal totaal verschillende bands zich door Bosch hebben laten versieren.

Armand heeft Another Time gecovered en dan heet het Rue de la Paix. Het titelnummer van zijn gelijknamige l.p.

Heel lang geleden hoorde ik One Nation Underground bij een vriend, die ik korte tijd later uit het oog verloor. Veel later heb ik een cd-uitgave toegevoegd aan de verzameling, maar die viel enigszins tegen vanwege het slechte geluid. De in 2017 verschenen heruitgave, gebaseerd op de monomix, is echter prachtig helder van geluid en ik hoor nu al die mooie details. Richard Alderson (de opnameleider van weleer) zag toe op de mastering, in nauwe samenwerking met Thomas Rapp zelf. Het is de definitieve uitgave van dit wondermooie album, dat ik het afgelopen jaar regelmatig beluisterd heb.

Er is onlangs ook een heruitgave van het tweede album ("Balaklava" ) verschenen,en dat gaat vanavond in de speler.