Gong - You (1974)

heerlijke muziek om naar een andere wereld te zweven

Dit is inderdaad de meeste spacey cd uit de trilogy. Vooral de twee laatste nummers zijn echt een kwalitatieve trip. Zoek je meer gecomponeerde liedjes, check dan 'The Flying Teapot' vol met Gong wezens en avonturen Super.

Erg mooie plaat met als hoogtepunt Master Builder.

Ik kan niet wachten tot ik ze gezien heb aankomende dour festival!

De idiote voorstukjes zoals Tought for Naught, a php's Advice en Perfect Mystery doen flinke afbreuk aan de rest.

Freaky en fantasievol. Heerlijke jazzy, psychedelische spacerock die ook zonder joint een hallicunerend effect heeft en geeft! Bovendien klonken ze nog net zo afgelopen herfst in de Melkweg. Master builder is met kop en schouders het prijsnummer van YOU!

Die stukken horen juist bij het hele verhaal over Zero the Hero op de Gong trilogie.

Ik vind A sprinkling of clouds zeker nog mooier dan MB, om maar eens even een andere mening te hebben. Zeer mooi opgebouwd met ruimte voor synths apart, later de gitaar van Steve Hillage, en op het laatst de sax (van Didier Malherbe?). Heerlijk. Er is tegenwoordig een schrijnend gebrek aan dit soort bands.

Inderdaad jazzy en space/psych (al had het van mij op zich nog wel wat vager/extremer gemogen). 'The Isle Of Everywhere' laat op zich al wel een beetje horen welke kant Gong niet lang hierna opgaat (fusion). 'A Sprinkling of Clouds' vind ik het hoogtepunt.

Wat een heerlijke plaat is dit. Geweldige spacy trip.

De beste plaat van de Daevid Allen's Gong. Hier heeft Daevid bijna geen invloed meer op het gebodene. De eerste drie songs, zijn nog wel Daevid ten top. Maar daarna is het één en al Spacerock van het hoogste niveau wat er geboden wordt. De band (Moerlen, Hillage, Howlett, Blake, Malherbe, aangevuld met de broer van Moerlen en Mireille Bauer op pitched percussion) is heerlijk op dreef.

Na deze plaat volgt een wel heel erg rumoerige periode van de band, waarin eerst Blake, dan Allen en dan Hillage vertrekken, Moerlen in- en uit de band is, Bill Bruford nog even lid is alsmede Dave Stewart en Chris Cutler (Henry Cow), waarna eigenlijk een nieuw hoofdstuk voor de band aanbreekt; de band schuift dan geheel richting de jazzrock en heet dan plotseling Pierre Moerlen's Gong. Maar eerst zouden er nog twee platen onder de naam Gong verschijnen (Shamal en Gazeuze!), maar die vallen onder Pierre Moerlen's Gong, omdat Allen niet meer de bandleider is.

Terug naar deze plaat: de laatste van de Radio Gnome Trilogy, de laatste van/met Daevid Allen, maar wel de beste van deze versie van de band. Een fantastische spacerock-plaat, die nog decennialang bands zal inspireren (zoals Ozric Tentacles, Hidria Spacefolk en Quantum Fantay).