Caroline Lacaze - En Route (2013)

Het is alweer even geleden dat we het nummer L’Entrange van Caroline Lazace bespraken. Dat nummer beviel ons goed en dus was het wachten op haar album. We zijn nu vijf maanden verder en dan is daar eindelijk En Route, het album van Caroline Lazace. Dit album wordt gereleased door het Duitse Mocambo Records en de Franse zangeres wordt hier op ook bijgestaan door de Mocambo Electric Sound Orchestra. Ze begon ooit met zelf geschreven singeltjes, was te horen op een plaat van the Mighty Mocambos en speelde het voorprogramma van Daptone frontman Lee Fields. Nu is het tijd om op eigen voeten te staan en dat doet ze met dit debuut.

Een debuut dat, om meteen maar met de deur in huis te vallen, me erg bevalt. Opener Soultempo kent de Daptone-vibe waar vooral de mooie stem van Caroline opvalt. Een ongecompliceerd, ongedwongen nummer. Het eerder besproken L’Entrange is dus erg fijn, net als het zomerse Toujours Lui. De stem van Lacaze bevalt me elke keer bijzonder goed en ook al versta ik het vaak niet, het komt gewoon aan. Gaat daar muziek immers niet om? Dat het aankomt.
Laisse Tomber is al net zo vrolijk en ongecompliceerd als de opener, maar Caroline Lacaze brengt ons naar een ander platform met Je Reste. Dit nummer laat een intensere en duistere kant van de zangeres zien. Een bijzonder gevoelig en mooi nummer.
De Franse taal is in de muziek niks zonder de zuchtmeisjes en dat laat Lacaze ook op dit album horen. Al is ze dan wel een erg funky zuchtmeisje op Road Stop om daarna Allez! door te knallen in En Route Madame. De energie, maar met een rocky randje horen we op Harley Davidson. Gelukkig kunnen we daarna uitrusten met het relaxte Ici.
De rust duurt niet lang want hét topnummer van deze plaat komt voorbij. Minutes d’Insouciance is funky as hell. Kortweg te betitelen als een vet nummer! Want dat is het gewoon. Iets minder interessant, maar nog steeds een nummer dat prima wegblaast is Ou Tu m’Emmenes.
De vrolijke afsluiter heet Voyage Theme en laat ons ook echt vrolijk achter na het beluisteren van deze plaat. Een plaat die veel te bieden heeft qua stijlen, maar ook qua stem. Het is namelijk vooral die stem waarmee Lacaze je inpakt. Een debuut om in te lijsten.