Nadine Shah - Love Your Dum and Mad (2013)

Het nummer "Aching Bones" is al te beluisteren op soundcloud.
Dit nummer bevalt me prima, dus ik kijk er wel naar uit om ook het gehele album te gaan beluisteren als het uitkomt. Het album is geproduceerd door Ben Hillier, vooral bekend (althans bij mij) als producer van Depeche Mode's drie laatste albums, oftewel de Hillier trilogie.
De titel van het album is ook best wel een grappige woordspeling, "Love Your Mum and Dad", veranderd in "Love Your Dum and Mad".

Mooie hoes ook. Heel mooi.

Ben er eens voor gaan zitten en dat raad ik ieder aan. Dit zou namelijk wel eens een goed album kunnen gaan worden. Prachstem en licht onheilspellende composities. Productie ook dik in orde en kloppend bij de sfeer van de songs. Meerdere luisterbeurten nodig en antichambreren voor afdronk. Later meer, nu eerst nog een keer. (Het schilderij op de hoes is van Matthew Stephens-Scott. Ook niet misselijk).

De verwachtingen waren al maanden hooggespannen, maar Nadine Shah weet ze wat mij betreft te overtreffen. Na een keer horen weet je al dat dit een heel bijzonder debuut is en de plaat wordt alleen maar mooier. Doet misschien nog het meest denken aan de eerste van PJ Harvey, maar Nadine Shah heeft ook absoluut een eigen geluid.

Lees mijn volledige recensie op:
De krenten uit de pop: Nadine Shah - Love Your Dum And Mad - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

Mooie en zorgvuldig geschreven krentenrecensie die mijns inziens de lading van dit album uitstekend dekt. Zacht of hard afgespeeld: het blijft een prima debuut. Ik kan er niet van afblijven en ontdek steeds meer overtuigende muzikale verrassingen.

Zojuist voor de eerste keer beluisterd. Aangename verrassing. In tegenstelling tot Kistenkuif ben ik niet kapot van de hoes.

Wat een geluk dat haar carrière als jazz-zangeres niet van de grond kwam! Ooit trok ze naar Londen en trad ze op met muzikanten die 3x zo oud waren als zij!
Dit werkelijk fascinerende album is geproduceerd door Ben Hillier, die ook diverse instrumenten bespeeld op dit album. Ben Hillier is ook onder andere de producer geweest van Blur, een groep waarvan Shah vanaf haar negende fan is. Sluit me bij de opmerking van Erwin aan : jaarlijstjesmateriaal. Fijnproever Kistenkuif, nog bedankt voor deze geweldige tip!!!

Goeie zangeres met prachtige stem, is ook een gevarieerd en vooral ook spannend album. Aangename kennismaking

Deze dame is eerdaags live te bewonderen in Nederland:

2-11 Paradiso, Amsterdam
3-11 Studentenkapel, Eindhoven

Ben razend benieuwd hoe ze live uit de verf komt.

Op dit prachtige album geattendeerd door berichten van Lura en Kistenkuif. Ik heb er nu een paar maal met stijgende verbazing (positief bedoeld natuurlijk) naar geluisterd. Het is de sfeer van dit album, de eigenaardige, maar toch overtuigende songs, en natuurlijk de mooie stem van Nadine Shah die mij overtuigden. Bedankt heren, dit album zal ik nog vaak beluisteren.

. Je verrast me in positieve zin, heartofsoul! Om een of andere reden dacht ik niet dat het je smaak zou zijn, anders had ik je zeker ingeseind over dit fantastische album! Je slaat trouwens de spijker op zijn kop, het is vooral de sfeer die je de totale duur van de cd volkomen in de greep houdt! Vergelijkbaar met bijvoorbeeld, Dummy van Portishead.

Zo sta je bij user Ducoz in de Plaatboef oude LP's van de Beatles af te rekenen en zo hoor je een schitterend nummer op staan.
Ducoz wist niet wie het was maar zijn collega wel: Nadine Shah.

Ik had er nooit van gehoord en het was me op deze site ook niet opgevallen (of heeft Lura het me toch getipt en is het langs me heen gegaan?!).

Hoe dan ook: het klonk erg goed. Deed me gelijk denken aan PJ Harvey en Anna Calvi die The Bad Seeds als begeleidingsband hebben.
Allemaal namen die ik wel hoog heb zitten dus dat moest goed zitten.
Gelijk het album opgezocht en het voldeed onmiddellijk aan mijn hoge verwachtingen: haar stem heeft eenzelfde power als die van Harvey en Calvi maar lijkt iets minder rauw. Meer ingetogen wellicht maar met een enorme schoonheid.

De nummers zitten goed in elkaar en stralen een donkere sfeer uit en ondanks dat komt het niet somber over. Misschien is dat dankzij de heldere productie van het album.

Het is moeilijk favoriete nummers aan te geven daar dit album als één geheel gezien moet worden. Ik ervaar dat in elk geval wel zo.
Shah neemt je mee naar het binnenste van haar ziel en laat je daar heel even kijken. Heel even maar want er blijft genoeg mysterie over en dat is de grote kracht van Love Your Dum and Mad.

Shah geeft alles maar weet ook wat voor zichzelf te houden waardoor de luisteraar telkens moeite zal gaan doen om te ontdekken wat dat nu is.

Dit album zal voorlopig wel even in mijn playlist blijven staan en dan zien we aan het einde van het jaar wel of het inderdaad eindejaarslijstjes voer is. Het zou zomaar kunnen.

Foei, Ducoz
En nee, Eric, ik had je niet getipt. Waarom weet ik eigenlijk niet, want het leek me echt muziek voor jou.

Lekker ben jij

Past inderdaad in mijn straatje.

Je bent oud genoeg om zelf eens wat te ontdekken

En dat deed ik dus: in de Plaatboef

Maar terug naar het onderwerp. Dit album blijft nog steeds bij iedere luisterbeurt uitermate boeien.

Mooi hoor, dit album. Haar stem doet me aan Shara Worden denken...

Vandaag de LP binnen gekregen: altijd fijn als er een extra cd bij zit

2013 gaat voor mij toch weer een goed muziekjaar worden. De laatste weken weer zeer mooie albums beluisterd. Gemeen hebben die albums met elkaar dat de dames de leadvocals voor hun rekening nemen. Ik heb wel iets met dames denk ik. Het zal wel aan hun stem liggen. Ook deze zangeres Nadine Shah heeft weer zo'n prachtige stem die uitstekend past in deze prachtige sfeervolle donkere muziek. Hoogtepunten voorlopig van dit debuutalbum "Runaway" en "Used it All".

4,0*

Veel raakvlakken met Anna Calvi, al doet Nadine Shah een stuk meer met mij.
Het intro heeft wel wat weg van The National Anthem.
Kortom veel melodieën die 'geïnspireerd' zijn door...
Maar desondanks een puik album met vaak een eigen geluid.
Voor mij een van de beste platen van het jaar.

Wie kan mij vertellen over wie sleutelsong Floating gaat? Over Matthew Stephens-Scott of Stuart McIntosh Porter, aan wie beiden dit album is opgedragen. Zelf denk ik aan Stephens-Scott, maar heb nergens op internet de bevestiging hiervoor kunnen vinden.

Is nu aan het draaien en - eerlijk gezegd had ik het al verwacht - het bevalt me beter dan de tweede van Anna Calvi. Die was min of meer een voorzetting van haar eersteling - die me wel van m'n sokken blies. Dit verrast me meer.

At last. Album te pakken gekregen. 1e luisterbeurt erop zitten en moet zeggen dat het me zeker bevalt. Sfeervol, soms frivool maar vaak wat 'zeurderig'. Ze laat door haar sonore stem een behoorlijk donkere kant klinken. Dat is ff doorbijten een hele cd lang. Kwestie van gewenning? Toch laat het album met niet los en dat is positief. Wellicht nog wat tijd nodig. Dat had ik ook bv bij het laatste album van Anna Von Hausswolf. Even doorbijten en oordeel uitstellen omdat er iets trekt in de muziek en composities wat vaak moeilijk onder woorden is te brengen.

Inderdaad gewoon even doorbijten, Broem. Dat van die donkere kant klopt helemaal. De songs gaan allemaal over menselijk leed, met als sleutelsong Floating, wat over de zelfmoord van een vriend gaat.

Ja, dit klinkt enorm goed!

Het rare is dat ik helemaal niet meer weet hoe ik achter het bestaan van deze zangeres ben gekomen. Maar ik ben er dankbaar voor dát het is gebeurd