Jackson Browne - Solo Acoustic Vol. 1 (2005)

Juweeltje van een CD.

Heb m thuis al helemaal stuk gedraaid.
Vind m persoonlijk beter dan vol.2
terwijl die ook geweldig is.

Let vooral op THESE DAYS en de intro. Zeer goed !!!

Een dikke 5 waard.

Trouwens,
voor diegene die hem nog niet hebben aangeschaft.

KOPEN !!!

Groots, die uitgeklede, 'naakte" versies (akoestisch dus) van Jacksons klassiekers !

Opgenomen met leven publiek en volledig akoestisch, enkel de meester, zijn gitaar en zijn aangename stem...

ik kan me alleen maar aansluiten bij farther_on en Running on Empty verder...

En inderdaad: KOPEN ! Doén..

Deze en de opvolger vandaag voor schappelijke prijsjes meegenomen. Deze alvast in de truck voorbeluisterd, de muziek is geweldig, maar hier zal vast wel de programmeertoets aan te pas komen, want die spoken word tussendoor is leuk voor een keertje, maar... nou ja, die neem ik niet mee naar de i-pod.
Voor de rest kàn dit niet fout gaan; I love Jackson's voice, en zijn songs, en dan naakte versies... kom hier zeker nog op terug, als ik de plaat wat vaker heb BELUISTERD.

En ik weiger om "geluisterd" te schrijven, da's van dat modern kut-Nederlands-van-mijn-kloten!

De versie van Best Buy heeft één extra track, ik meen The Rebel Jesus.

Waaaaaaaauw, deze is goed zeg.. Maar zou me toch wel 'ns willen verdiepen in reguliere albums van 'm, hebben de kenners tips over welk album ik 't beste kan luisteren? (wat hiermee een beetje te vergelijken is? want hier kan ik úren van genieten.. )

Geen enkele oudere Cd van Browne is hiermee te vergelijken maar ik zou eens luisteren naar Late For The Sky, The Pretender en Running on Empty.

for everyman is gewoon brilliant !

Deze wil ik ook nog eens hebben. Deel 2 heb ik al wel, en die is super.

Deel 1 ook.

Ok hier heeft Jackson het eindelijk begrepen. Hij is een Folkie! Zou gauw hij die lamme keyboardjes thuis laat en met zijn gitaartje & David op pad gaat is er geen betere. Punt.

Deze CD is zonder David. Zijn live CD met David (Love is Strange) vind ik veel minder.

Vorige week nog eens naar Live In The Balance geluisterd. Maar ook die plaat doet me weinig. In tegenstelling tot zijn 2 akoustische platen. Vreemd genoeg raken die platen me dan wel weer. Op de een of andere manier maakt Jackson veel meer indruk op me in deze setting. Acoustic 1 en 2 zijn de komende tijd dan ook met enige regelmaat terug te vinden zijn in mijn cd speler. Dat staat in ieder geval vast ha.

Pracht plaat dat staat inmiddels vast. Er zijn niet zo gek veel muzikanten die geheel gestript van alle toeters en bellen en dan mij toch 19 nummers lang weten te boeien. Brown weet dat dus wel te doen. Het muzikale gedeelte is erg sober maar o zo effectief. Erg mooi gespeeld.
En dan moet je dus ook met teksten komen die ergens over gaan. Anders is het snel afgelopen met mijn aandacht. En jackson heeft teksten die inderdaad ergens over gaan. Hij is mij wel een tikkeltje te gelovig denk ik ha. Maar de man weet over het algemeen met geweldige teksten op de proppen te komen. Gedreven en vol emotie gezongen. Plus dat zijn mooie, heldere en krachtige stem in feite alles kan dragen. Tevens is hij volkomen verstaanbaar altijd een groot voordeel vind ik.
Mooie muziek.

Je moet er wel een bietje in de stemming voor zijn vind ik. Het lijkt me geen plaat die ik door de jaren heen maandelijks gaat draaien.