Tangerine Dream - Green Desert (1986)

Gerard, dit gaat nergens over, juist de huidige her uitgaves bij esosteric voegen een hoop toe.
Zeker voor deze Green Desert die al een tijdje niet meer verkrijgbaar is geweest. De andere albums als Alpha Centauri, Zeit, Atem en ook Poland en Underwater Sunlight, dat is om je vingers bij af te likken, zeker om een aantal toevoegingen bij de albums zelf. Zeker niet te missen voor echte TD fans.

Hoe kan je nou zeggen dat het nergens over gaat, dat is wel een heel kort door de bocht opmerking. Mischien wel qua klank en informatie die er bij zit, maar qua originaliteit aan muziek dus niet. En voor eventuele toevoeginen van nog niet eerder verkrijgbare muziek blijf ik bij mijn standpunt dat dat beter was geweest omdat op aparte verzamelaars uit te brengen.

Halverwege de jaren 70, ik was een middelbare scholier en vond de betere synthesizer muziek bijzonder. Kraftwerk , met Autobahn en de volgende cd-s, het experimentele Doppelalbum, erg mooi allemaal. Daarna kwam Franse virtuoos Jean Michel Jarre, maar ook andere Duitse synthesizer muziek beluisterde ik vooral in het radio programma van Ad Visser Superclean Dreammachine. Wat vond ik dat een schitterend programma. Toen wat later ook David Bowie de synthesizer muziek ontdekte (de beelden van Christiane F zijn in mijn geheugen gebrand met de onheilspellende Bowie muziek), kwam langzaam ook een eind aan de fascinatie voor deze muziek. Wel heb ik nog een tijdje in de new wave tijd geluisterd naar electronica, denk aan Chris and Cosy, Throbbing Gristle, de wat zwaardere groepen, maar ook de groepen die schatdrager waren aan Kraftwerk etc (Depeche Mode, Tears for Fear , OMD) konden me wel bekoren.
Vaal later op een tweedehands markt een tiental cd's van Tangerine Dream en Klaus Schulze aan kunnen schaffen, maar dit is wel echt muziek waar je voor moet gaan zitten.
Op dit moment zet ik regelmatig even zo'n cd op en dan is het leuk hier alle commentaren te lezen.
Ik ben geen expert in deze muziek, maar zal enkel kunnen verwoorden wat ik er van vind en welke associaties ik heb. Mijn vorige beluisterde cd van Tangerine Dream was Zeit en dat was best een taai stuk om door heen te komen. Maar ik begrijp wel goed dat die cd echt op waarde geschat moet worden en een tijdsdocument is. Green Desert (ik heb de groene hoes) is wel veel toegankelijker dan Zeit. Het titelnummer is bijzonder fraai, zelf had ik associaties met Pink Floyd , in de Meddle periode. Mooie uitgestrekte melodielijnen, het woord verfijnd komt bij me op. Green Desert is dan ook wel het hoogtepunt van dit album.
Nou moet ik wel zeggen dat ik de andere nummers ook best te pruimen vind. White Clouds, niks mis mee en Astral Voyager is echt een Duits synthesizers nummer. met de analoge synths, bepaalde eentonigheid (een beetje Phillip Glass achige minimalisme) en door die ritmische golven een licht melodieuze song. Superclean Dreammachine ten voeten uit en ik zit te wachten op de echoënde stem van Ad Visser, alsof deze uit het heelal klinkt om dit nummer uit te leiden. De plaat sluit af met Indian Summer, niet heel bijzonder, maar op zich wel een passende afsluiter van de cd. Startend in de woestijn, eindigend met een Indische zomer met regenbuien of aanstormende golven.
Al met al een mooi album, passend bij de begintijd van Tangerine Dream, de overgang van zeer experimentele naar een wat toegankelijkere periode.

Wie de serie Stranger Things op Netflix kent (wie niet eigenlijk..?), weet dat er een fragment van het titelnummer is gebruikt in aflevering 5 van seizoen 1.

Ik vind het gaaf dat door één van de meest populaire tv-series van dit moment, een band als Tangerine Dream dusdanig aandacht krijgt, dat het hoogstwaarschijnlijk niet onopgemerkt blijft en zo dus ook wordt opgepikt, bewust of onbewust, door een breder publiek.

Overigens, de muziek van Kyle Dixon en Michael Stein voor Stranger Things, mag geheel terecht als een grote inspiratiebron voor Tangerine Dream beschouwd worden.