Sananda Maitreya - The Sphinx (2011)

Terence Trent d'Arby is niet meer maar Sananda Maitreya is nog net zo eigenwijs en wars van trends en dat levert een zeer gevarieerd album op vol behoorlijk vrolijke nummers.
Geen lente? Dan krijg je het gevoel van dit album zeer zeker wel.

Ik hoop dat hij zijn eigenwijsheid qua veel te lange albums wel een keer laat varen want haal de mindere nummers ertussenuit en je hebt een sterk album.

Mindere nummers? Er zitten maffe teksten tussen en sowieso wat zg. grappige dingen als The Laughing Song maar dat weet mij dus niet te pakken.

Ik heb alles na Nigor Mortis eigenlijk aan me voorbij laten gaan. Die 2 albums vond ik wel heel erg goede nummers hebben maar ook veel te veel opvullers en nu is dit weeral zo een lang album. De losse nummers die ik hoorde hebben me ook nog niet helemaal kunnen bekoren.

Ik moet mijn woorden toch ietwat terugnemen aangezien ik heb ontdekt dat er toch een aantal goede nummers tussenstaan. Het was een supergoed kort album van 10 nummers geweest. Nu is het een heel middelmatig veel te lang album van over de 20nrs geworden.