Wavestar - Zenith (1993)

Mooi is dat dit debuut-album van Wavestar uiteindelijk toch op cd verkrijgbaar is. Het laat namelijk goed horen dat de heren John Dyson en Dave Ward-Hunt op weg waren om een boeiend alternatief te zijn voor de gevestigede namen in de electronisch muziek.

De openingstrack, Zenith, geeft mij het gevoel of de heren mij een verhaal voorlezen over hoe mooi het is aan de andere kant van de dampkring. Naast dit gegeven zit er voldoende spanning in de composite om mijn aandacht vast te houden. Jammer is dan ook dat de tweede track zo'n stuk minder is. Het doet wat denken aan een demo van iets wat nog in wording is. Niet je van het dus. Gelukkig heeft Chord wel iets spannends door die herhalende bass die er in zit. Melanie pakt de voorafgaande spanning mooi op. Wat volgt is mooie wijdse muziek die een beeld oproepen van het universum Dat is dan ook de sterke kant van Wavestar. Het scheppen van een mooie rustige sfeer. Een sfeer die je even los laat komen van de aarde.

Met behoorlijk lage tonen begint Osaka Hal, waarvan ik denk dat de heren iets Oosters bedoelen neer te zetten. Dat is niet geheel gelukt, maar opzich is het niet een hele foute compositie. Wel had er wel wat meer in mogen gebeuren. Of is hier sprake van dat ik te veel wil of verlang. Omdat de opvolger Moonwind een behoorlijk goed album was en dat ik ze dus in de verkeerde volgorde heb leren kennen. Tangent begint sfeer vol en krachtig. Die sfeer wordt niet echt vastgehouden. Wat volgt is een vrolijke getinte track om heerlijk het hoofd op leeg te maken. Met fraai laag wordt Time Node gestart. Hier groeit later iets uit wat me vaag doet denken aan iets uit de Middeleeuwen. Als daar wat later wat versnelling inkomt ben ik ineens in het nu. Een compositie die zijn naam eer aan doet.

Ja en dan staat er op mijn cd nog een extraatje in de vorm van een repetite van Time Node voor de KLEMdag, wat eigenlijk een uitvoering is van John Dyson en zijn team destijds. Buiten dit om is Zenith een redelijk debuut-album te noemen. Er staan aardige aanzetten op, maar hadden de heren wat meer aandacht aan het geheel besteedt was het allemaal wat beter uit de verf gekomen. Een krappe voldoende dus...