Saint Vitus - Born Too Late (1986)

Fantastische Doomplaat. Als je van Black Sabbath houdt moet je dit ook wel goed vinden. De toenmalige zanger 'Wino' is trouwens terug te vinden op Dave Grohl's project "PROBOT" tussen andere grootheden als Lemmy van Motorhead, Cronos van Venom en King Diamond van Mercyful Fate, dus dat wil al wat zeggen.
Rauw basgeluid, goede zang en interessante melodieen.

Inderdaad een heerlijke doomplaat, zeker één van de betere in het genre (ookal is het imo minder sfeervol dan Candlemass). Heerlijk zwaar en rauw gitaar-/basgeluid en goede zang. En er staan niet alleen maar supertrage, loodzware nummers op; er zijn namelijk ook twee snelle nummers (Clear Windowpane en Look Behind You). Hierdoor luistert het album lekker weg. 4 sterren.

Met zo'n bandnaaam is de link met Black Sabbath natuurlijk snel gelegd.. de heren zullen vast fan zijn, en met wat ik hierboven lees, lijkt dit wel iets wat ik dringend wil gaan uitproberen...

"supertrage, loodzware nummers"
"rauw gitaar/basgeluid, goede zang"
... zeggen de reviewers boven mij.... welnu, dat wekt natuurlijk mijn interesse ...

Zojuist nog een keer beluisterd, en ik ben tot de conclusie gekomen dat dit echt één van de beste Doom Metal-albums is. Het bevat heerlijke riffs, goede zang/teksten, een geweldig rauw gitaar-/basgeluid en het album weet goed te boeien van begin tot eind. Ook de combinatie van supertrage nummers (Born Too Late, Dying Inside) en wat snellere nummers (Clear Windowpane, Look Behind You) is knap gedaan. Beste tracks zijn naar mijn mening Born Too Late, Clear Windowpane en Dying Inside.

Ik geef nu 4,5 sterren!

Op deze plaat zijn de invloeden van Black Sabbath in het algemeen enTony Iommi in het bijzonder wel erg duidelijk. Naar mijn gevoel soms net iets te duidelijk, maar overall toch een erg lekkere plaat, met zompige, hoekige riffs, laag tempo en een goeie zanger.

Saint Vitus is cult en dit is een klassieker. Dus...

Niet heel erg hard, wel traag en de teksten zwaar op de hand, zo over verslavingen, depressie en meer. Denk dat ik de drie langste nummers de mooiste vind en die korte (snellere) de minste. Mooi dat die gitaarsolo geen overdub van een slaggitaar heeft in Dying Inside, geeft het een spookachtig sfeertje en het album eindigt ook lekker luguber zo met 'push the button' en die lach van de zanger. Heb de CD met die bonus-EP aangeschaft in de wetenschap dat het meteen hun beste album is.

Amai wat een depressieve teksten soms op dit album, maar het is af en toe lekker om in die neerslachtigheid gaar te koken. Daarom ook een tikkeltje beter dan de vorige 2. En aangezien ik niet echt iets interessants zie in de rest van de discografie, is Saint Vitus voor mij zo goed als afgesloten.

1. Born Too Late
2. Saint Vitus
3. Hallows Victim