Cleaners from Venus - Blow Away Your Troubles (1981)

De meest briljante reïssue van 2012, by far.
Guided by voices meets Ariel Pink meets XTC.

Nog nooit van dit gezelschap gehoord. Nu wel. Aan de eerste luisterbeurt. Best aardige wave/indie pop. En meer dan dat, dub/reggae, wat psychedelica. Ik ben gecharmeerd.

"The Cleaners from Venus make music so enchanting, that upon hearing it, women of a certain age may stop suddenly in the hallway, as if recalling some lost love, before hastening to the mirror to fiddle with their hair. The birds of the air, meanwhile, will flock up out of the trees singing, as the very creatures of the forest below caper wildly, hither and thither, mad with joy."

Een band met humor dus, helaas is de muziek rammelende lofi indie pop zonder veel hoogtepunten.

Die conclusie trek je misschien te snel. Heb hem zelf nu 2 keer beluisterd en ben best positief. Het is een allegaartje van verschillende stijlen en dat maakt het wat onevenwichtig. Ook heeft een aantal nummers een wat schetsmatig karakter. De humor die in sommige nummers zit, doet hier en daar wat flauw aan. Maar stoort me (nog) niet. Wat betreft geluidskwaliteit: het zijn feitelijk demo’s die in huiselijke setting zijn opgenomen (het betreft ook een cassetterelease). Toch vind ik die demosfeer best een meerwaarde hebben wat betreft de algehele sfeer die wordt gecreëerd. Vgl. bijv. ook Sound’s ‘Jeopardy’ of het debuut van Matt Johnson (al is de geluidskwaliteit van die albums beter). De muzikaliteit van Martin Newell is evident. En melodisch zijn veel composities behoorlijk sterk. De verwijzingen naar XTC die ik op internet tegenkom, begrijp ik wel. Maar ik geef toe: met een goede producer en betere opnames, had hier (heel) veel meer ingezeten. Zeker gelet op de melodische kwaliteit van veel nummers. In essentie is dit gewoon een popalbum.

Vind 1 keer luisteren eigenlijk wel genoeg, ga daarom verder ook geen beoordeling geven. Luister nu Gavin Friday, dat is productioneel het ander einde van het universum.