Bad Company - Run with the Pack (1976)

Prima album van Bad Company. Niet zo heel bekend bij de massa. Waarschijnlijk omdat bekende songs (hits) ontbreken. Dat neemt niet weg dat dit album weinig tot niks onderdoet voor het debuut of Burning sky om er maar een paar te noemen. Vooral kant A is erg sterk met Live for the music, Simple man, Love me somebody en Run with the pack.

Het beste album van B.C.
Er staan maar twee nummers op die ik wat minder vind:
Do right by your Woman
Young Blood

Derde elpee van Bad Company en een erg goede.
Het titelnummer hoorde je vroeger wel eens op de radio, maar heeft uiteindelijk zelfs de tipparade niet gehaald.
Weer overwegend rustige tot mid-tempo bluesy hardrock met die geweldige stem van Paul Rodgers.
De rustige nummers vind ik het beste op deze plaat.
Het werkelijk prachtige Simple Man, maar ook Love Me Somebody, Do Right By Your Woman zijn mooie ballads.
Van de wat meer uptempo nummers zijn Run With The Pack, Silver, Blue and Gold en Sweet Lil' Sister favoriet bij mij.
De cover van Youngblood vind ik het enige wat mindere nummer.
Op vinyl in mooie 'zilveren' klaphoes, nog in uitstekende staat.

Bad Company is natuurlijk niet enkel Paul Rodgers maar ook gewoon en voornamelijk ook Mick Ralphs. Componist van een hoop songs, en dé gitarist van de band. En wel eentje die altijd lekker stevig weet te riffen en soleren.

Zo ook weer hier. Absoluut goed ingezongen door Rodgers, maar vlak Ralphs niet uit.
Trouwens het stuwende baswerk van Boz Burrell is ook waanzinnig.

Simple Man is een song die zo van Skynyrd had kunnen zijn. Toevallig hebben beide bands een bekende song met die titel. Maar qua stijl past Bad co's Simple Man ook wel in het repertoire van Skynyrd.

Kijk, als de teksten wat minder gefocust zijn op de liefde, dan klinkt de muziek al een stuk minder braaf. live For The Music en Simple Man zijn prima rockers. Het lijkt wel of de randjes wat scherper geworden zijn. Het songmateriaal is minder pakkend dan op de voorgangers, maar het gevoel is wat mij betreft beter. Dan is het wel zo dat de nummers op het debuut beter zijn, maar Run With The Pack wint het van Shooting Star. Toch hoor ik hier weer geen band die veel publiek moet trekken. Het klinkt lekker, maar het daagt de luisteraar nergens uit.

Tussenstand:
1. Bad Company
2. Run With The Pack
3. Shooting Star

Wederom een fijn album, al vrees ik dat we nu langzaamaan naar minder terrein gaan als ik de scores zo waarneem. Run With The Pack vind ik met die subtiele toetsenpartijen zelfs een van de beste Bad Company nummers die ik tot nu toe heb gehoord, al heb ik iets minder met de meer boogy-woogy geinspireerde songs. Toch is ook hier de productie nog steeds fijn en het musiceren aanstekelijk en effectief.

Voorlopige tussenstand:
1. Shooting Star
2. Run With The Pack
3. Bad Company

Één van die bands die ik vroeger vooral kende vanwege de hits 'Can't Get enough' en 'Feel Like Makin' Love'. .

Van dit album kende ik wel het titelnummer. Ik weet niet of het hier als single is uitgebracht of dat het puur ter promotie van het album bekend is geweest.
In Groot Brittannië en de VS scoorde dit album hoog op de albumlijsten. In Nederland 'scoorde' het album in elk geval in de jaarlijst 1976 van Oor op plek 49. Dus weer eens luisteren op Spotify. Maar ook nu nog is het geen muziek die mij heel enthousiast maakt. In mijn beleving lijken alle nummers sterk op elkaar en zit er ook geen hoogtepunt tussen de nummers. Het is en blijft MOR Hardrock.
3*

Een fijn plaatje en in tegenstelling tot de eerste 2 albums van de band kan deze worp mij wat meer bekoren. Dat zit hem met name in het feit dat er enkele bloedstollend mooie ballads op staan. Afsluiter Fade Away had in een rechtvaardiger wereld tot een klassieker moeten leiden. Do Right Right By Your Woman en Simple Man doen daar al niet voor onder. Het zijn echter de rocknummers die het gemiddelde naar beneden halen, Live for the Music is nog wel een prima song maar Honey Child, het titelnummer, Silver Blue and Gold, de boogie woogie van Young Blood en Sweet Lil' Sister zijn niet slecht maar klinken ook wat alledaags. Zo is het een wat schizofreen plaatje geworden, waarin het verschil tussen enkele songs levensgroot is.

Heerlijke plaat, vind eigenlijk alleen de opener iets minder. Voor de rest is het een heerlijk smeuïge rockplaat geworden. "Sweet Little Sister", een dampend "Honeychild" en een heel smakelijk "Do Right By Your Woman". "Silver Blue and Gold" is een volgende favoriet, alles bij elkaar maakt dit wel mijn favoriete elpee van deze Rock legende.

Mijn broer had deze elpee. Prachtige hoes. En de muziek is gewoon klasse met één van de beste rock zangers. Het titelnummer, Live for the music, Simple Man zijn geweldig. Love Me Somebody is absoluut de mooiste van dit album dat eigenlijk geen zwakke nummers kent.