Nocturnus - The Key (1990)

Voor het eerst maakte ik kennis met Nocturnus toen ze in Troll in Hoorn optraden. Ze waren toen voorprogramma van Paradise Lost.
Tijdens het headbangen keek ik af en toe naar het podium. Ik kon de zanger maar niet vinden...maar ik hoorde hem wel degelijk. Wat bleek? De drummer was tevens zanger.
Vandaar dus.

Neolithic is mijn favoriet van deze plaat. Vooral vanwege de tekst. Met een grafstem wordt in dit nummer lesgegeven over continentenverschuivingen en het onstaan van leven op aarde. Hahaha.

Progressieve death/thrash zullen we dit maar noemen, met al dat keyboard-geneuzel. Heel enerverend. Bruut, hard en medogenloos maar toch lekker melodieus.

Waanzinnige hoes...

Tja toen ik 16 was , was dit echt een belevenis deze band.
Nu alleen nog maar gedateerd.

Hen het zojuist gedownload voor een avondje nostalgisch thrash luisteren Eens zien of alles nog net zo vet was als vroeger...

Vorig jaar traden ze in Hengelo nog op en of ze nu nog bestaan is me onduidelijk. Het concert was ok, niet wereldschokkend maar wel ouderwets gezellig.

Nou, ik heb het nog eens op staan, en los van de keyboardpartijen die inderdaad hopeloos gedateerd klinken, zijn de gitaarsolo's, drumpartijen, composities en de grunts echt wel nog steeds heel erg goed.

Op Last.Fm zie ik reacties als 'beste deathmetalplaat ooit'. ZOver ga ik niet. Maar desondanks een klassieker in het genre.

hmmm .... zou ie wel bij de 5 beste zitten ? Ik heb begin jaren 90 redelijk wat deathmetal verwerkt, en vond dit ook een van de sterkste.

Ik sta er versteld van hoe vet de solo's zijn. Twee uitstekende gitaristen die tegen elkaar opspelen. Het zijn alleen die knullige keyboard-geluidjes die het soms echt verpesten.
Drummer is ook waanzinnig.

Die keyboards waren destijds wel heel ongebruikelijk in het genre. Gedateerd of niet, ze geven de drukke muziek een kosmisch atmosfeer. Ik vind het allesbehalve knullig. Maar ik hecht dan ook geen enkele waarde aan moderne produkties.
De deathmetal is verder nauw verwant aan datgene wat Morbid Angel doet/deed. Ontzettend druk dus met ontzettend veel gave sweep solo's. Niet zo gek want drummer/vocalist Mike Browning maakte daar ook ooit deel van uit.

Nee , ik ook niet.



Mwah , dit is toch echt een stukkie minder dan Altars.. of Blessed..voornamelijk omdat Meneer de Bruin niet kan tippen aan het drumwerk van Pete Sandoval.

Met de typering ' nauw verwant' geef ik geen waarde oordeel, ofschoon ik Sandoval ook de betere drummer vind.
Maar op Abominations Of Desolation deed niet Sandoval maar Mike Browning zowel de drums als de vocalen. En die invloeden zijn hier veelvuldig aanwezig.

Ik heb keyboards altijd verafschuwd in de metal, laat ik dat als eerste zeggen. 2 albums kan ik wel waarderen iets in deze richting: Somewhere in Time van Iron Maiden en dit debuut van Nocturnus. In dit laatste geval Death Metal notabene...met jawel, keyboards. Ik heb het altijd heel verrassend ervaren bij deze band. Aantal gitaar riffs zijn geweldig en alles verwoestend ondersteund en vergezeld door de rest...als een inferno! Dát is geweldig gedaan op dit toffe album. Aantal toffe nummers met alles verminkende ideeën...machtig! Maar het is geen Master of Puppets of een Reign in Blood...dan had het nog meer moeten hebben. Sub-top klasse denk ik dit album van deze destijds originele band. Wat mij betreft wel kloten dat hierna er later heel veel bands in de extreme metalhoek met keyboards aan de gang gingen....'k vind ze allemaal kut! Vooral die Black Metal en Kuthic bandjes met keyboards etc....wat een circusmuziek. Metal moet krachtig en hard zijn! Altijd!

Vroeger als tiener was het een van die dingen waar ik naar keek bij het overwegen een album te kopen. Als er keyboards werden gebruikt viel het al meteen af. Maar intussen ben ik wel wat milder geworden. Opeth maakt er goed gebruik van, maar ook Dark Tranquillity vind ik juist door de keyboards iets extra's hebben.

The Key, geen slecht album maar inderdaad geen topklasse. Het ontbreekt aan ijzersterke nummers en de toevoeging van toetsen kan dat niet verhinderen noch verbergen. Ik heb hiervan nog een exemplaar op wit vinyl.

Te gek, vind ik deze plaat.

Ach, en het experiment met keyboards. Ik vind het wel grappig. En daarbij, deze techdeathband is ook futuristisch in hun teksten en hoezen.
En met die keyboards, klinkt (of klonk) het ook inderdaad erg buitenaards.

Klasseband, klasseplaat.

Ik ben niet zo van de death/trash-metal maar voor deze schijf maak ik graag een uitzondering.Samen met Aeon van Zyklon een van de weinige platen in het genre die ik echt goed vind.

Hilarisch inderdaad...

Waarom de uitlach-smiley? Die is toch om aan te duiden dat je lol't?

(bedoelde je niet deze?)

Laat me toch lachen .......zie recensie zyklon.....p.s. ik vind beide platen echt goed.

De Dream Theater van de death metal leverde met The Key een aardig strak, technisch en futuristisch stukje doodsmetaal af in 1990. Ergens in de lijn van Morbid Angel maar dan gelardeerd met warme keyboardklanken, iets waar alleen Paradise Lost zich in de vroege jaren '90 aan durfde te wagen.

Puike plaat!

Kocht rond de releasedatum dit album op CD. Ik was destijds volledig weggeblazen door dit album. Vandaag de CD in de auto na vele, vele jaren weer gedraaid. Nummers als Lake Of Fire en Andromeda Strain klinken nog steeds prima maar over het algemeen merk ik dat ik dit album nu een stuk minder vind.

Halfje erbij voor The Key.

In de eerste minuut van een nummer als Standing in Blood is er al zoveel gebeurd qua breaks en tempowisselingen, dat het menig deathmetal orkestje dun door de broek zou lopen als ze dat moesten spelen. Begin me meer en meer te beseffen dat The Key een mijlpaal is in de extreme metal!

Had hier überhaupt nog geen stem staan zag ik. Toch maar weer eens opgeduikeld naar aanleiding van de wederopstanding van deze band. Dit is toch wel een beter album, dan de huidige comeback. De synths zitten veel beter geintegreerd in de composities en zorgen eerder voor sfeer dan afleiding. Af en toe wordt het een beetje cheesy (het middenstuk van Neolithic is eigenlijk een grote aanfluiting) en het geheel doet ook een klein beetje gedateerd aan, maar over het algemeen nog steeds een fijn plaatje.