Winger - Live (2007)

Een mooie concertregistratie waarin nummers voorbij komen van alle Winger albums tot dan toe.
Dat de mannen het tegenwoordig moeten hebben van hun nostalgiewaarde word hier behoorlijk bevestigd. De nummers van "Winger" en "In the Heart of the Young" ontlokken ook de meeste respons van het publiek. Het staat wat in een schril contrast met het materiaal van "Pull" en "IV". Dit omdat dit materiaal heel wat serieuzer klinkt dan de meezingers uit de jaren '80. Hier en daar zorgt het voor wat onsamenhangende stukken, maar dat is dan ook het enige punt van kritiek voor deze live registratie. De band speelt namelijk gewoon erg goed live en ik hoop dat ze ooit toch ook nog eens de oversteek naar Nederland maken.

Een redelijke schijf waarbij de visuele beelden een vreemd contrast vormen met het songmateriaal, veelal vrouwen vooraan het podium, opgegroeid met Headed For a Heartbreak, Seventeen en Miles Away. Deze nummers lijken het ook wel goed te doen, echter de vonk lijkt wel niet helemaal over te slaan tussen publiek en band. Afijn, vanuit audiotechnisch oogpunt vormt deze live registratie een voldoende overzicht van het songmateriaal tot aan Pull, met uiteraard Blind Revolution Mad, Seventeen. Miles Away en Headed for a Heartbreak als blikvangers. Als je echter de reguliere platen al in huis hebt mis je niet veel, het live materiaal inclusief (hoe heerlijk retro in 2007) drumsolo en gitaarsolo voegt niet zoveel toe aan het bestaande oeuvre van de band. Zeker als je in ogenschouw neemt dat Kip zowel met band als op sologebied, na deze live release nog enkele uitstekende platen heeft uitgebracht, met songmateriaal dat vele malen interessanter is dan de beginperiode van de heren.

Winger komt zoals altijd eerlijk en oprecht voor de dag. Om er maar eens even een oercliché er tegenaan te smijten. Natuurlijk liftte de band heftig mee op dan populaire stromingen. De eerste twee albums zitten heel diep in de hair en Pull (en alles wat er nakomt) hangt een beetje tegen de serieuzere koers die in de jaren 90 bepaald werd door de alternatieve rockbands. Met 'sober en 'effectief' als sleutelwoorden. Dat is altijd terug te vinden geweest op het livemateriaal van de band.

In 1991 kwam men al spetterend voor de dag met een dampende registratie van de hairhoofdstukken. Deze uit 2007 pakt alles tezamen en laat horen hoe Winger het gehele oeuvre op natuurlijke wijze aan elkaar kan knopen. Opnieuw in de vorm van een dampende registratie. Blind Revolution Mad past dan ineens heel gemakkelijk naast Easy Come And Easy Go. Omdat ze allemaal met een zelfde passie gebracht worden. Op Junkyard Dog is de band op het heaviest, aan de andere zijde treffen we het onvermijdelijke Can't Get Enough of Miles Away.

In Generica gaat de band lekker los in een Deep Purple-achtige jam. Dit is toch echt genieten van een muzikaal ijzersterke hardrockact hoor. Alsof je erbij staat. Wat je ook mag vinden van de eerste twee albums. In die zin is de stijl van Winger wel te vergelijken met die van Y&T. Dan weer stevig, dan weer zoet. Maar altijd uit het hart.