Frank Sinatra - Cycles (1968)

Alleen al het prachtige "Cycles" rechtvaardigt de aanschaf van deze plaat. Ook "Little Green Apples" is erg mooi. Één van mijn favoriete platen uit het rijke oeuvre van Sinatra.

Cycles is 1 van de mooiste nummers die ik ooit heb gehoord. Leuk dat je het ook Mooi vind .

Ik ben zeker geen Sinatra fan, maar op dit album staan toch wel enkele mooie nummers. Mooi gezongen ook.

My Way of Life is het enige nummer dat ik ken van dit album, ook een prachtig nummer, ondanks de bombast.

Sinatra liet in de loop van de jaren '60 steeds meer invloeden toe van de popmuziek uit die tijd. Hij moest aanvankelijk in het geheel niets van rock 'n' roll hebben, en verafschuwde Elvis Presley toen die op het toneel verscheen (later hebben ze evenwel nog eens samen iets opgenomen). Maar van de Beatles kon hij bepaalde liedjes best waarderen, en hij nam zelfs Something en Yesterday van ze op. Ook onderging hij de invloed van Mia Farrow (met wie hij van 1966 tot 1968 getrouwd was), die een fan van Joni Mitchell was.From Both Sides Now staat ook op dit album, maar ik vind het een wat minder nummer. Het wordt gevolgd door het prachtige Little Green Apples. Het titelnummer Cycles is erg mooi, en ook My Way of Life en Rain in My Heart zijn naar mijn mening erg de moeite waard, inclusief de ietwat overdadige arrangementen van Don Costa.
Samengevat: een aardig album met hier en daar aardige arrangementen, dat echter nergens met veel diepte in de vertolkingen gezongen wordt, het blijft een beetje oppervlakkig. Maar goed, Sinatra blijft een goede vocalist, al is zijn stem wel al een klein beetje aan het slijten.

Heb dit album juist beluisterd voor een eerste keer. Kende van de week het nummer cycles niet maar die greep me een beetje. En dan luister je verder en dan gebeurt het zelfde met het gehele album eigenlijk. Wat een mooi album met de kenmerkende stem van Sinatra in mooiere composities naar mijn mening. Lees hier dat er meer popinvloeden zijn op dit album en juist dat maakt dat het voor mij meer verteerbaar wordt.
Bam 4*

Edit: Vroeger vond ik nummers van deze man mooi of vreselijk. Heb al eens een best of gekocht en die kon me niet bekoren. Kon er nooit echt de vinger achter krijgen maar nu denk ik hoe dat kan. Die oude meuk moet ik niet maar de muziek uit dit tijdperk wel. Verhelderend voor me.

Nu ik in de chronologische ontdekking van Frank Sinatra bij dit album gekomen ben, denk ik dat ik stilletjes aan wat conclusies mag trekken.
Tot mijn top 10 artiesten hoort hij niet. In de mij gekende artiesten uit de oude doos verkies ik zonder twijfel Elvis Presley boven hem.
Toch kan ik hem waarderen en bij momenten geniet ik echt van zijn nummers, stem en de sfeer. De albums met orkest bekoren me het minst (albums met 'Swing' in de titel ), albums zoals 'Cycles' bevallen me het best. Heerlijk sfeertje.
Frank Sinatra is zo'n artiest van wie ik slechts een paar nummers kende en ik vaststel dat die bekende nummers verre van de beste zijn. De onbekende pareltjes maken zo'n zoektocht boeiend.

Dan heb je al een plaat of tien van hem in de kast staan en heb je eigenlijk ook het gevoel dat je alles al wel van hem hebt gehoord en dan kom je bij toeval deze tegen... Aan het aantal stemmen te zien zijn er meer mensen die deze over het hoofd hebben gezien. Hoe gaan we hen bereiken met de mededeling dat dit toch echt één van de hoogtepunten in 's mans oeuvre is? Wat een prachtige sfeer, wat een ingetogenheid, wat een fraaie liedjes. Zoals hierboven al gezegd: alleen al het titelnummer rechtvaardigt een aanschaf. Tranen-in-de-ogen-mooi. Deze plaat kan zich meten met Watertown en Wee Small Hours en komt daar op momenten bovenuit.