Linda Ronstadt - Linda Ronstadt (1971)

Zeer goede country plaat van Linda Rondstadt die tevens aan de wieg stond van de geboorte van the Eagles, die in feite bij lekaar kwamen voor het maken van deze LP...

Deze lp kwam ik voor weinig tegen en gezien de vele bekende muzikanten op dit album heb ik 'm meegenomen. Met Sneaky Pete en een Neil Young-cover kan dat nooit echt tegenvallen. Een beetje hippie rebellie had het album goed gedaan, maar zingen kan Linda wel en Pete, Gilbeau en Pedersen hoef je niet uit te leggen hoe ze country moeten maken. Merry Clayton, JD Souther en de Eagles zijn dan bonus.

Dit derde soloalbum lijkt me haar eerste echte voltreffer te zijn. Een mooie collectie songs die een heel eigen sfeer uitstralen.
Blij deze zangeres beter te leren kennen, beter laat dan nooit.
Op zoek naar nieuwe namen waag ik me soms aan recente artiesten, maar die moeten het toch steeds weer afleggen tegen gevestigde waarden.

na de 2 wisselvallige voorgangers komt dit derde album van Linda Ronstadt een stuk coherenter over. eens met goldendream dat dit haar eerste echte voltreffer is met 10 prima gekozen covers in een fraaie productie met alle ruimte voor haar prachtige stem.

een aantal country klassiekers zoals "Crazy Arms" (bekend van Ray Price), "I Still Miss Someone" (Roy Cash Jr./Johnny Cash) en "I Fall to Pieces" (Harlan Howard/Hank Cochran) dat eerder in 1961 een hit werd voor Patsy Cline worden afgewisseld met de traditional "Ramblin' Round" (Woody Guthrie/Huddie Ledbetter) en songs van destijds "hedendaagse" songwriters, zoals "Rock Me On The Water" (Jackson Browne), "I Won't Be Hangin' Round" (Eric Kaz), "In My Reply" (Livingston Taylor, de broer van James), "Birds" (Neil Young) en "I Ain't Always Been Faithful" (Eric Andersen).

het album vormt een mooie eenheid met voornamelijk prachtige ballads en enkele mid-tempo liedjes met slechts 1 wat steviger rockend nummer, de afsluiter "Rescue Me" (Charles Smith/Raynard Miner), dat in 1965 een nummer 1 r&b hit was voor soulzangeres Fontella Bass.

favoriete nummers "Rock Me On The Water", "I Still Miss Someone", "In My Reply" en het sfeervolle, weemoedige "Ramblin' Round".

onder de vele sessiemuzikanten bevinden zich o.a. John Boylan (guitar), Buddy Emmons/Sneaky Pete Kleinow (pedal steel), Glenn Frey/Bernie Leadon (guitar, backing vocals), Don Henley (drums, b.v.), Randy Meisner (bass, b.v.), Gib Guilbeau (fiddle), Herb Pedersen (banjo, guitar, b.v.) en John David Souther (vocals).

deze zorgen voor een fraaie muzikale omlijsting met een glansrol voor het fiddle spel van Gib Guilbeau (nummers 2,4,6 en 7).

op "Linda Ronstadt" lijkt zij haar definitieve vorm te hebben gevonden. aangezien 4 sterren aan de lage kant is en 4,25 sterren niet mogelijk is toch maar 4,5 sterren voor dit pracht album.

Album werd geproduceerd door John Boylan

deelcitaat uit de liner notes (Barry Alfonso)

"Ronstadt continued to work toward the perfect hybrid of country and rock sounds in her music and soon became part of the burgeoning scene centered around Los Angeles' Troubadour nightclub. At this now legendary venue she met John Boylan, whose tastes as a musician and producer (of the Association and the Dillards, among others) resonated with Linda's. After agreeing to produce her next album, he began to assemble a backup band for her in the spring of 1971. He ended up recruiting Glenn Frey, Don Henley, Randy Meisner and Bernie Leadon (who together later soared off to become the Eagles). Honing their sound live, Linda and her band went into the studio with Boylan to cut the tracks they would release on 1972's "Linda Ronstadt".

Firing on all cylinders now, it seemed only a matter of time before Ronstadt's talent, sound and feel for a great song would attract a massive audience to her"