Morbid Angel - Covenant (1993)

Niet onaardig, maar haalt het lang niet bij klassieker Altars of Madness.

Bij weinig bands zijn de meningen zo verdeeld als bij Morbid Angel. Persoonlijk vind ik dit hun allerbeste plaat. Een ex-collega zweerde bij blessed are the sick en weer andere bij Formulas Fatal To The Flesh. Ik blijf dit hun beste vinden.

De laatste track 'God of Emptiness' is echt fantastisch! Ieder die geïnteresseerd is in extreme, tech of vernieuwende metal zou deze track absoluut moeten horen. Compositorisch is het zeer sterk en origineel, met riffs die onderdeel van elkaar zijn, vreemde ritmische nadrukken en een zeer sfeervol plot met duistere, clean (!) vocals.
Wel eerst 30 keer luisteren voordat je oordeelt!

User Pim Latuny zei bij In Their Darkened Shrines van Nile dat Nile de Morbid Angel van het heden is. En daar kan ik zeker inkomen.

Want Nile lijkt gewoon enorm geïnspireerd te zijn door deze band (welke Death Metalband niet?). Blaststukken, lekkere grunt, de nodige techniek en ook de uitheemse instrumenten worden niet geschuwd. Dit alles zorgt voor een meer dan behoorlijke Death Metalplaat van 1 van de meest invloedrijke bands uit het genre.

Favoriete nummer: Sworn to the Black.

Het valt me nu pas op, maar de riff van Angel of Disease komt me heel erg bekent voor, het doet me denen aan slayer nummer, al weet ik zo niet direct welk nummer. Het kan ook iets anders zijn, maar ik weet voor 100% zeker dat ik dit riffje eerder heb gehoord.

Kom er ook niet op. Maar veel oude Morbid Angel riffs hebben wel iets Slayer achtigs, vind ik.

Angel Of Disease stamt ook nog eens uit de oertijd van Morbid Angel.

Niet hun beste plaat, maar ook zeker niet de minste.

Ah vandaar, vond het nummer altijd al een vreemde eend in de bijt.

Verder een tamelijk geniale plaat dit, al blijft Blessed Are The Sick voor mij de ware klassiekert.

Die By The Sword hoor ik erin.

Geweldige riffs, beestachtig drumwerk [echt, ik kan alleen voor de drums naar dit album luisteren], geniale solo's [man, die eerste solo van Pain Divine, hoe krijg je het uit een gitaar!], en David Vincent in zijn beste dagen maken van dit werk samen met
Domination mijn meest gedraaide death metal schijven.

Ik hoor hierin Freewheel Burning van Judas priest.

Het is een nummer uit 85 of 86. Logisch dat het die klassieke invloeden heeft. Het valt ook een beetje uit de toon bij de rest van het album, vind ik. Niettemin een erg gaaf nummer.

Ik snap niet dat ze een oud nummer als Angel Of Disease nog op deze plaat hebben gezet. Zoals al eerder aangegeven valt het aardig uit de toon. Zelfs op Altars of op Blessed had het al ietwat gedateerd/ te traditioneel geklonken vrees ik. Vreemde keuze dus, maar wellicht hadden ze niet genoeg nieuw materiaal?

Wanneer na Angel Of Disease Sworn to the black begint, valt pas op wat voor diepe beestachtige grunt David ooit had..

Op Angel Of Disease klinkt hij met zijn venijnige serpentenrochel nog juist als Mike Browning. Een nummer dat ook al veel ouder is dan het album.
Maar niettemin was hij in topvorm en wat mij betreft was dit dit de laatste échte knaller van Morbid Angel met David Vincent in de gelederen.

God of Emptiness is met afstand het beste nummer van deze band. Vandaar een voldoende voor deze plaat. De overige nummer zijn aardig maar niet schokkend.