The Civil Wars - The Civil Wars (2013)

zeeer benieuwd hiernaar, vorige vond goed te pruimen

helaas niet de magie van hun eerste, tegenvaller eerste klas

Ik ben het niet eens met bovenstaande mume bezoeker, ik vind het een prachtige cd, en vooral als groot smashing pumpkins fan een heel fijne verrassing wanneer ¨disarm¨ voorbij komt, zelden een stijlvollere cover gehoord, nou ja cover, het is meer een herbewerking alt-country stijl.

Fijn een nieuw album van The Civil Wars te treffen. Verrassend ook daar ik een half jaar geleden las dat ze een break hadden ingelast omdat de 2 elkaar niet konden luchten of zien.

Prachtig album is het geworden met net een vleugje meer country dan het vorige album. En wederom moet ik constateren dat Joy Williams een prachtige stem heeft!

Edit:
Er is nog steeds een break up, reeds 8 maanden, waarvan nog niet duidelijk is wat de toekomst gaat brengen: touren, nieuw materiaal of een definitieve break. (zie o.a. hier)

Wel een goede bandnaam hebben ze gekozen dus

Die grap maakten ze zelf ook, om het een beetje luchtig te houden: "And we created it together – we just happened to be in a bit of a civil war ourselves."

Maar de naam blijf bijzonder: Toen ik vorig jaar werd uitgenodigd door een vriendin om mee te gaan naar The Civil Wars, heb ik vriendelijk bedankt: ik houd immers niet van hardrock.

Donkerder en rauwer dan het debuut, maar ondanks de persoonlijke strubbelingen is de muzikale chemie gebleven. Geweldige songs, bij vlagen fantastisch gitaarwerk, maar de meeste betovering komt ook dit keer van de passievolle vocalen.

Lees mijn volledige recensie op:
De krenten uit de pop: The Civil Wars - The Civil Wars - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

Ik zag dat The Civil Wars bovenaan de albumlijsten stonden in the USA, UK & Canada. Boven al die commerciële platen van dit moment, staat een folk/country plaat. Reden genoeg om 'm op te zetten. En binnen de kortste keren word je de plaat binnengetrokken. Want wat is dit een betoverend mooie plaat zeg!

De werkelijk schitterende zang de vele fraaie tot echt hele hele mooie songs en dat allemaal prachtig uitgevoerd en ijzersterk geproduceerd. Hierboven lees je dat er strubbelingen zijn en dat is ook in de teksten terug te horen. En zoals vaker: strubbelingen, problemen en emoties leiden tot de mooiste platen. Dit is er één.

Alleen de laatste 2 nummers vind ik wat minder, ook wat te zoet. Verder is het kwaliteitsniveau van de songs zo hoog, dat het erg moeilijk is om 3 vinkjes neer te zetten. Uiteindelijk noem ik de ijzersterke openingsnummers en het oh zo mooie Eavesdrop. Luister 'm bij voorkeur op de koptelefoon op een rustig moment, dat is genieten geblazen.

Het kwartje wil maar niet vallen bij dit album. Al diverse keren beluisterd, maar het kan mijn aandacht niet vasthouden. Over een tijdje nog maar eens een kans geven.

Ik vind hem prachtig

Wat doe je als 'toevallig' duo , die met het debuut een geweldig succes heeft ? Verkoopcijfers waar John Paul White en Joy Williams als individuele artiest nooit van hadden kunnen dromen. En natuurlijk heeft het wel iets, braaf christelijke zangeres met de outcast Jean Paul White die wel van wat stevigere muziek houdt. Voorbeelden als Robert Plant en Alison Krauss zijn vaak genoemd als referentiekader, ik zelf dacht ook aan Isobel Campbell en Mark Lanegan.
Twee tegenpolen, het kan goed gaan en iets unieks opleveren of het kan goed mis gaan.
Bij The Civil Wars gaat het goed mis tijdens een tournee, die hals over kop wordt afgeblazen. Het tweede album wordt nog verder afgemaakt door producer Charlie Peacock.
Ondanks al deze strubbelingen vind ik het opnieuw een prachtige plaat. Nog steeds die unieke samenzang, maar zeker het begin van de plaat lijkt dreigender. Je kunt in de hoes donkere dreigende wolken zien (weet niet of dat echt zo is), maar dat zou wel mooi kloppen. Donkere, driegende wolken stapelen zich onheilspellend boven The Civil Wars en er is geen ontkomen aan.
Dit is dus de zwanenzang van The Civil Wars en ik verwacht niet dat de twee elkaar nog een verjaardagskaart zullen sturen. Maar ze nemen afscheid met stijl, opnieuw mooie songs, prima begeleiding van stevig tot minimalistisch, de prachtige zang, goede teksten.
Zeker niet minder dan de vorige wat de meeste recensenten wel vinden, ik vind deze door de ruwe randjes net wat spannender. Opnieuw een mooie plaat.