Poliça - Shulamith (2013)

De release datum is 14-10-2013

Wat is Chain My Name een verrukkelijke single!
Hij is onder andere te beluisteren via Soundcloud

Chain My Name is fantastisch!

Dit album komt op 21-10 uit en niet morgen al.

Album ligt gewoon in de winkels hoor

Smerige hoes, maar de muziek is weer heel bijzonder. Net wat minder experimenteel dan het debuut, maar laat je niet op het verkeerde been zetten door de wel erg lichtvoetige opener, hierna wordt het unieke Polica geluid weer snel in ere hersteld.

Lees mijn volledige recensie op:
De krenten uit de pop: Poliça - Shulamith - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

Plaat ligt erg in het verlengede van het debuut. Iets meer gladgestreken.
Ik houd van de sound en vind het wel prima.

Was getipt en is nu de laatste track aan het draaien, maar eerlijk gezegd snap ik the fuzz-buzz nietzo - blijkbaar moet dit 'donker' zijn, maar ik vind dit vrij slappe hap. Dan vind ik - watzinnaname - Purity Ring een stuk puurder klinken. En Cocteau Twins - nee, nee, nee; da's lichtjaren hier vandaan.

Dit zou zou maar een van de begeleidingscd's kunnen zijn van de cursus Jeugdig en modern/hip doen op aarde voor buitenaardschen.

Warrior Lord viel mij op - 3* om mee te beginnen, laat ik niet te hoog inzetten - 't is geen kwalijke muziek, maar niet zo anders als ik had gehoopt; eerlijk gezegd geen idee of het beter wordt als je het vaker hoort - met name de ingekleurde violen knagen toch wel aan de beleving.

Moet deels m'n mening herzien, zonder te verhogen - dit is eigenlijk gewoon LLWP - luistert lekker weg pop, met een licht triphops sausje. Een belangrijke voorwaarde: selectief beluisteren - er zijn 3-4 trackls die écht te dun zijn; die hadden ze beter eraf gelaten, omdat die gewoon of te veel schmieren of te veel puur 'filler' zijn. Meen enige creatieve bloedarmoede te constateren: veel eenvormigheid en dat maakt dat een aardig deel van de tracks van 3 - 8 zowat inwisselbaar zijn; kortom te weinig variatie.

Kritischer met het materiaal omgaan, meer tijd nemen om te schrijven had soelaas kunnen bieden; stem is nl ook niet een 'major asset' - daardoor komt het album om in relatieve monotonie.

Na het toch wel goede album Give You The Ghost stelt deze me toch wel teleur. Vond het op het debuut al een riskant gegeven met de hele tijd die autotune op haar stem maar bij deze sorteert het eerder het effect van "zijn ze daar nu weer met de hele tijd die effectjes op haar stem" en ook muzikaal kan ik helaas geen enkele uitschieter aanduiden. Teveel inwisselbaar en te weinig variatie. Om het simpel uit te drukken; ik mis gewoon goeie songs. Ik denk niet dat ze op deze manier album na album gaan kunnen uitbrengen en boeiend blijven.

Vorige week het mooie Raw Exit van haar gehoord, dat op de Deluxe editie staat van dit album. Album doet me niet zo veel als geheel, maar wordt ook nergens vervelend.

Wellicht bij het allerlaatste nummer ontstaat enige jeuk, van die Deluxe editie, dat een cover is en in NL onmiskenbaar bekend is als Zeg Maar Niets Meer van Hazes.