Dit is eigenlijk een soundtrack, maar ook los van de film is dit prima muziek om na te luisteren. Het album begint met het rustgevende Le Berceau de Cristal. Heerlijke lage tonen vullen de kamer waarop mooie gitaar-klanken zijn te horen van Manuel Göttsching waarbij hij prima wordt bijgestaan door Lutz Ulbrich. Na verloop van tijd ontstaat een meditatieve sfeer, waarbij ik bijna begin te zweven. Hierdoor is het een mooi stukje kosmische muziek geworden. In een bijna ambient achtige sfeer besluit deze track. L'Hiver Doux begint met een sfeer die aan sprookjes doet denken. In het spel op het orgel zit een mooi verhalende lijn. Op een gegeven moment lijkt het of de cd blijft hangen, wat niet zo is, dit doet wel wat afbreuk aan de sfeer. Na die misser volgt nog een fraai stukje verstilde muziek. Wat later een statig eind krijgt.
Silence Sauvage had qua sfeer niet mistaan op Inventions for Electric Guitar. Zo'n lekker duister sfeertje zit er in waarop neem ik aan Göttsching van alles uit zijn gitaar haalt. Ook Le Sourire Volé had niet mistaan op het eerder genoemde album. Fraaie kosmische lijnen vloeien door de kamer. Op Deux Enfants Sous La Lune lijkt het wel of het midden in de nacht is. In die sfeer is goed te horen hoe meesterlijk Göttsching de snaren van zijn gitaar weet te beroeren.
Heerlijk mistig begint Le Songe d'Or. Dit wil zeggen lang aanhoudende tonen uit de gitaar en toetsen. Het roept daarmee een sfeer op om in trance te gaan raken. De gecombineerde compositie Le Diable Dans La Maison ... et les Fantômes Rêvent Aussi begint met behoorlijk stevig gitaarwerk. Het brengt me daardoor weer bij de aardse zaken. Het lijkt hier een daar of Göttsching zijn frustraties er uit gooit. Wat rustiger is het tweede deel van deze compositie. Sferische geluiden die aan de natuur doen denken vullen de kamer, waardoor wat orgel is te horen. Hierdoor komt er een bijzonder eind aan dit album.