Watain - The Wild Hunt (2013)

All That May Bleed is in ieder geval een erg sterk nummer. Ik ben er klaar voor.

Watain staat meestal garant voor duivels goeie metal, dat zal nu wel niet anders zijn, zeker? Toch maar weer afwachten, maar dat deze plaat ten huize AOVV gedraaid zal worden, staat vast.

Ik hoorde The Child Must Die afgelopen weekeinde. Dat was wel even fronsen hoor met al die bijna gothische accenten erin.

Recensies geven aan dat Watain behoorlijk uit de zogenaamde "comfort zone" is gegaan, ik ben erg benieuwd.

Net voor de eerste keer beluisterd en ik werd er niet razend enthousiast van. Watain is een stuk melodieuzer geworden en er staan zelfs twee ballads op het album. They Rode On is geslaagd met een mooie Pink Floyd-achtige gitaarsolo maar het titelnummer vond ik echt heel slecht. Voor de rest klinkt de muziek wel lekker, maar het wordt nergens echt spannend.

The Child Must Die is een behoorlijk gladde gothic metalsong. All That May Bleed hoorde ik ook. Iets robuuster maar erg saai. Ik houd mijn hart vast.

Black Metal is een genre dat zich vaak aan vaststaande richtlijnen houdt. Het is een muziekstijl waar vaak weinig progressie in zit en dat vastzit in een patroon met dezelfde riffs in elke plaat, een wederkerend stemtimbre en om van het overvloedig gebruiken van Corpse Pain nog maar te zwijgen. Een band die echter wel slaagt om evolutie te brengen in het Black Metal genre is het Zweedse Watain en dat bewijzen ze wederom met hun vijfde album The Wild Hunt.

Het album begint op gezwinde wijze met het nummer Night Vision. Het luidt op stille wijze de komende storm in om vervolgens in de helft van de song het helemaal om te gooien en het onweer al even te laten losbarsten. Night Vision is ook compleet instrumentaal waardoor je direct weet waar de progressie van de band zich bevindt, namelijk niet in het oeverloos van screams of Corpse Paint in de Black Metal maar eerder in het instrumentele karakter van de band. Dit verschilt van vele Black Metal bands omdat ze op ideale manier gebruik maken van het uptempo karakter van hun muziek en niet gewoon de hele tijd met de stormram op je trommelvliezen drukken.

Watain - The Wild Hunt - Snoozecontrol.be

Die eerste alinea had je in 1991 al geschreven zeker?

The Wild Hunt is niet slecht, maar het weet mij ook nergens echt te boeien ondanks de variatie. De muziek is een stuk meer rechttoe rechtaan geworden. Watain heeft geprobeerd wat nieuwe invloeden er in te gooien op nummers als They Rode On en het titelnummer maar dat werkt niet. Erik Danielsson is sowieso geen geweldige zanger maar de nummers zijn niet avontuurlijk genoeg om zo lang te boeien. Onder andere Waters Of Ain van het vorige album had wel dat gevoel voor epiek. De cleane vocalen op het titelnummer zijn echt erg, ze klinken als Dave Mustaine met nog meer constipatie. De traditionele nummers zijn degelijk op zijn best. 3 sterren voor The Wild Hunt, teleurstellend.

"The Wild Hunt" is een behoorlijk melodieus Black Metal album met, zoals hierboven al gezegd, de nodige afwisseling.
Het album begint dromerig met het instrumentale "Night Vision" die na de eerste twee minuten even losbarst in wat heviger gitaargeweld, maar al met al blijft dit nummer lekker rustig.
"De Profundis" is dan weer het tegenovergestelde, de ene blastbeat na de andere vliegt je om de oren en het zware, ronkende gitaargeluid klinkt gewoon erg lekker.
De volgende nummers borduren hier mooi op door. De tempo's wisselen wel, maar in de grote lijnen wordt dezelfde stijl hier wat aangehouden. Een grappig detail vind ik de openingsriff van "All That May Bleed": je zou hier bijna denken dat je een Heavy Metal meezinger voorgeschoteld zal krijgen. Een leuke catchy riff. Daarna barst het nummer echter weer goed in alle geweld los.
Dan krijgen we met "They Rode On" ineens een soort ballad voorgeschoteld met cleane vocalen. Persoonlijk vind ik de cleane zang op dit nummer best goed: beheerst en het weet de sfeer van het nummer goed uit te drukken.
"Sleepless Evil" is dan weer een apart contrast met het voorgaande nummer. Dit vuige Black Metal nummer met ruw gitaarwerk en snerpende grunts ging er bij mij wel goed in.
Het titelnummer begint sterk. De eerste drie minuten zijn genieten en doen qua stijl wat denken aan "They Rode On". Dan komen er echter wat cleane vocalen op de voorgrond en dat hadden ze beter niet kunnen doen. Het klinkt gewoon niet goed en lijkt niet goed bij de muziek te passen. Wat mij betreft hadden ze er hier beter aan gedaan om dezelfde stijl als de eerste drie nummers aan te houden.
Instrumentaal gezien is het trouwens wel een prachtig nummer! Prachtige gitaarsolo's (zowel elektrisch als akoestisch).
Met "Outlaw" hebben ze dan weer een nummer die me wat aan melodieuze Death Metal deed denken. De melodielijnen zijn catchy te noemen, waardoor het nummer gewoon lekker in het gehoor ligt.
"Ignem Veni Mittere" is een prachtig instrumentaal nummer met mooi en melodieus gitaarwerk en genoeg afwisseling om te blijven boeien. Door dit nummer besefte ik me ook pas hoe prachtig de instrumentatie op dit album eigenlijk is en hoe mooi de productie is. Een prachtige, heldere productie zonder dat het te "glad" gaat klinken.
Afsluiter "Holocaust Dawn" is één van de hoogtepunten van het album. Het is een prachtig en melodieus Black Metal nummer waarin alle ingrediënten van dit album nog eens voorbij komen.

Ik begin eens met 3,5* en deze score kan na meerdere luisterbeurten alleen nog maar verhogen.