Little Steven - Revolution (1989)

klinkt nogal gedateerd, vooral drums en keyboard en ook songmateriaal is niet zo sterk. Wat wel erg sterk is zijn de teksten, met name Liberation Theology en Love and Forgiveness (maar ook de rest). 'Sexy' lijkt el een soort Prince-anno jaren 80-parodie

Dit is het enige album van Little Steven dat ik niet heb en ken. Heb begrepen via verschillende kanalen dat dit ook maar beter zo kan blijven....?

Pfff, ik heb hem weer eens geprobeerd, dit valt echt zwaar tegen. Verlaagt naar 1,5 * want vergeleken met zijn andere werk is dat gewoon slecht. Buitengewoon aardige man, maar dat rechtvaardigt geen hoge score voor dit ding.................

Gelukkig revancheerde hij zich 10 jaar later met Born Again Savage

Nogal rommelig album van de beste man. Ook gaat zijn stem me tegen staan na een tijdje . Politiek zeer bewust en betrokken , maar dat weet toch niet te verbloemen dat Little Steven het weleens beter gedaan heeft. De plaat verzuipt in een brij van kakafonie. Ik wil deze wel eens horen na een frisse remaster al acht ik die kans nihil. 3 sterren met moeite

Weer zo'n eind jaren 80 overgeproduceerd geval.
Donderende synthetische drums veel en druk toetsenwerk en voeg daarbij songs die niet blijven hangen (alweer niet) en je weet dat je geen goed album hebt te pakken. Was ook destijds snel in de uitverkoop voor 10 gulden.
Misschien moet ik deze nog wel 10 keer draaien voor ik er een zinnig oordeel over kan vellen, maar de vraag is of ik dat wel wil.
Maar de eerste 2 van Little Steven zijn zonder meer OK en Bitter Fruit is een van de beste zomer feelgood singles ever, maar die staat hier dus niet op.

De 80s komen je tegemoet bij het draaien van deze plaat.
Vocaal probeert Steven Prince na te doen en muzikaal waan je je in Beverly Hills Cop. Geen vervelende plaat maar ik draai liever Men Without Women.