Frank Sinatra - A Man and His Music (1965)

Eigenlijk is dit geen verzamelaar. Sinatra nam voor dit overzicht van de Columbia, Capitol en Reprise jaren de tracks opnieuw op om zo onder de publiciteitsrechten uit te komen.

Klinkt helemaal niet slecht, maar als je de originele opnames al op plaat of cd hebt, is dit tamelijk overbodig. Ook storen de narratives me nogal, maar nogmaals: dit is geen ondermaats album. Zelf heb ik het niet in zijn geheel in bezit (alleen de eerste cd), maar alles staat gelukkig op Spotify.

Waarom zou je het moeten hebben voor een mening? Eigendom is diefstal, stelde Proudhon al.

De nararives zijn leuk voor een keer inderdaad. Daarnaast voegt het comedy stukje met Dean Martin, Sammy Davis Jr en Bing Crosby niet veel toe.

Of de plaat iets toevoegt als je de rest al origineel in huis hebt valt over te twisten. Sinatra nam natuurlijk wel vaker nummers opnieuw op. Een ding is zeker, als je de stukjes gesproken tekst weg denkt vormt het wel meer een geheel en klinkt dit niet al lukraak geselecteerde nummers. Een nummer als 'In the Wee Small Hours of the Morning' is bijvoorbeeld behoorlijk anders dan het origineel (veel lichter) en zo wijkt 'Come Fly With Me' ook behoorlijk af. Eigenlijk is het een beetje de metafoor voor de Reprise periode. Sinatra klinkt goed en levert kwaliteit af, maar stuk voor stuk blijft zijn werk voor Capitol sterker. Deze is leuk voor er bij, maar niet essentieel. 1965 was natuurlijk ook al een compleet andere tijd dan 1955.

Ik denk dat we het aardig eens zijn - als die "narratives" de flow van het album niet verstoorden zou ik het album waarschijnlijk wat vaker hebben gedraaid en al hebben besteld (mijn vaste platenwinkel kon er niet aan komen). En inderdaad - de heropname van In the Wee Small Hours is lang niet slecht. Sinatra was een professionele artiest, en hij voelde zich als een vis in het water bij de meeste nummers die hij hier vertolkte.