Marianne Faithfull - Dangerous Acquaintances (1981)

Sweetheart is meeslepend mooi, een terechte hit, destijds. Hele mooie plaat, met die gebroken wat verzopen nachtelijke stem, schitterend!
Wàt hou ik van dit stemgeluid!

****

overgewaardeerd deze marianne , zeer zwak geproduced , nee alleen strange one en truth , bitter truth zijn beter dan 5/10

Ja, dit stemgeluid is heel goed. Het album trouwens ook, ik vind het zelfs beter dan haar succesvolle voorganger, het classic album "Broken English".

"So sad" is mooi. "Sweetheart" erg lekker en "Intrigue" te gek.

Ik heb dit toch altijd een verborgen meesterwerkje gevonden. De ultieme uitdrukking van een diep verdriet. Gezongen vol smart en verdriet. Mooi gedaan. Op de hoes heeft ze iets ordinairs, sletterigs bijna, maar teglijkertijd heel kwetsbaar. De productie is wel wat achterhaald.

Ook sterk, een half uur eerder zette ik iets neer over Broken English.
Ik ga deze ook weer eens van zolder halen.

Staat toch mooi weer onder 10 jaar later .
Toch ook wel een goede plaat.
Niet zo bitter en bot als Broken English, maar er valt genoeg te genieten.
De productie hier is wat minder droog dan op dat album.
De lange afsluiter Truth, Bitter Truth lijkt het beste nummer, naast het hitje (tipparade) Sweetheart en ook Strange One en Tenderness. En het klinkt weer allemaal erg doorleefd.
Kom nog wel eens terug voor de sterren.
Op vinyl, in nieuwstaat, Amerikaanse persing.