Judas Priest - Priest... Live! (1987)

Ik denk voornamelijk omdat Priest toen op een commercieel hoogtepunt zat in met name de States, kan het mis hebben hoor... maar ik dacht met name rond die tijd ze veel succes hadden daar. Dus wat dat aangaat is dat niet zo'n rare move, ook logisch dan dat dàt album dan ook ruim vertegenwoordigd is. Het was tenslotte ook de Turbo-tour.
Persoonlijk vind ik Ram It Down één van allerminste albums, het is een halfslachtige plaat. Ze zouden weer terugkeren naar hun hardere kant, dat is maar half/half gebeurd. Je heb stevige jongens ertussen zitten, maar tegelijkertijd een melige meezingfactor met die knalproductie die met name die glambands hadden.

Zo zie je maar hoe smaken verschillen, bij mij staat Ram It Down op een gedeelde 1e plaats met Screaming For Vengeance. En net daarachter Defenders Of The Faith en British Steel. Turbo staat bij mij één na laatste. Dat vind ik echt een halfslachtige plaat dat me nou niet echt boeit. Ram It Down is een album wat meerdere draaibeurten nodig heeft. Muzikaal gezien vind ik het geen slecht album, duidelijk is wel dat het titelnummer en Blood Red Skies er boven uit steekt, maar het resterende is niet slecht. Ik heb gisteren de Metalogy box cd 4 nog gedraaid. Met nummers van Ram it down, Painkiller en Jugulator. Op shufffe, en ik vind die albums gaan naadloos in elkaar over. Ik heb geen idee of het nou van Painkiller afkomt of Ram it down. Met Jugulator is het wat makkelijker omdat de stem van Tim Owens iets anders klinkt dan Rob Halford maar muzikaal sluit het allemaal naadloos achter elkaar aan. Anyway Ram It Down was en is een serieuze opmaat naar Painkiller. Dat wil zeggen die stap is minder groot dan van Turbo naar Painkiller.

Uiteraard is die stap minder groot, agressie kwam weer enigszins terug. Maar de kaas blijf nog best wel kleven vond ik zelf. Dat laatste nummer vind ik ook echt een gedrocht net als de cover, "Come And Get It" vind ik zelf heerlijk, met uitzondering van dat massale meezingstukje voor de solo dat mijn tenen doet krommen. Maar bijna elke plaat van Priest heeft wel iets dat de wenkbrauwen doet fronsen.
Maar goed deze plaat heeft fantastische uitvoeringen van ook kazige nummers, ik kan bijvoorbeeld nu best wel genieten van "Private Property" en "Parental Guidance", enkel "Rock You All Around the World" vind ik een ware gruwel. Op de video heb je trouwens wel "Locked in" en "Desert Plains" in geweldige uitvoeringen.

Ja die laatste twee nummers hadden zeker op de originele plaat mogen staan wat mij betreft. Op de 2cd heruitgave staan ze geloof ik wel toch? Wat betreft het moment van release klopt het volledig wat je zegt. Priest hoorde heel even tot de hoofdklasse in de USA en trad op in de grootste arena's. Met dank aan het Turbo album, dat vrolijk meelifte op de destijs heersende trends. Iets met het ijzer smeden als het heet is. Niet elke band brengt een live album uit als afsluiting van een tijdperk of periode. Had Priest gewacht tot na Ram it down dan had de plaat lang niet zo'n impact gehad als nu. Buiten Europa, waar Ram it down overigens ook niet echt positief werd ontvangen als ik het me goed herinner, werd Priest een beetje als 'gedaan' beschouwd. Dan was een live album niet echt een slimme zet geweest. Priest deed achteraf het enige juiste, namelijk keihard terugslaan met Painkiller.

Nou dat gevoel had ik na het Turbo album, toen dacht ik : Game over. En we zullen nooit weten hoe Priest Live heeft geklonken na het Ram It down album. Ook gaat hier een verhaal de ronde om Turbo en Ram It Down op één album te zetten. Daar stak Colombia Records een stokje voor, ze durfden de gok niet aan vermoedelijk. En ook hier zullen we nooit weten hoe goed dat album zou hebben verkocht als het als dubbel album zou worden uitgebracht. Maar stel je eens voor Out in The Cold als opening en direct daarna Ram It Down ipv Heading Out To The Highway, dat is toch kicken zonder pilletje???? Niettemin is het een geslaagd live album, maar ik draai toch liever de Electric Eye DVD waar dit album opstaat. en tot slot ik heb de geremasterde dubbel cd van Priest Live maar daar staat Locked in en Desert Plains NIET op!!!!

Vet irritant dat het uitzinnige publiek zo in de mix staat. Geeft waarschijnlijk aan dat deze live plaat net zo live is als unleashed... . Het klinkt allemaal super en idd mooi dat er meer nieuwe nummers op staan ipv een Unleashed pt 2. Priest is een geweldige band!!

Alsof je met een Porsche op de snelweg rijdt, maar de chauffeur houdt 'm in z'n 3, ca. 50 km/u. De eerste zes nummers heb ik dat gevoel bij Priest... Live! Dat uitroepteken suggereert ten onrechte opwinding.

In de tweede helft van de jaren '80 werd metal in de VS erg groot, qua verkoopcijfers vergelijkbaar met country. Judas Priest tourde in 1986 uitgebreid door de VS en Canada, deed tussendoor Europa aan en vergat ook Japan niet. Overgeslagen werd hun eigen Verenigd Koninkrijk, zo zie ik onderaan deze pagina van setlist.fm. Vreemd en onverdiend.
Immers, vanaf '79, '80 sloot de groep steeds meer aan bij de hardere New wave of British heavy metal die meehielp om de groep in de VS groot te maken, samen met Def Leppard en Iron Maiden. Daarbij wisselden de heren steevast sterke albums af met matig tot zwak werk en zelfs op de sterkere jaren '80-elpees staat vaak het nodige zwakke spul. Meezingers bijvoorbeeld. Geef mij maar hun snelle kant: Rapid Fire, Steeler, Screaming for Vengeance, Freewheel Burning...

Tijdens die 1986-Fuel for Life Tour hielden ze zowel in Europa als Amerika en Japan ongeveer dezelfde setlist aan; dit is die van Zwolle. Diezelfde setlist horen we zo ongeveer op Priest... Live!
Pas met The Sentinel komt er vaart in, die prompt met het zwakke Private Property teniet wordt gedaan en dat Rock You All Around the World weliswaar uptempo maar ook zo'n nare meezinger is, helpt niet. Pas met het blokje Electric Eye, Turbo Lover (veel liever deze versie dan die in de studio) en Freewheel Burning komt de Porsche op gang, om al snel weer terug te schakelen naar de 4e en 3e versnelling. Ik krijg het gevoel in een Lada te zitten.

Enfin, u begrijpt mijn 2,5 ster en geloof me, ik ben in een goede bui...