Judas Priest - Priest... Live! (1987)

Aardig live-album van Priest, hoewel het jammer is dat er veel materiaal van het (een jaar daarvoor verschenen) Turbo-album op staat.

Over de gehele linie minder goed dan Unleashed in the East, maar toch nog steeds ruim voldoende.

Dit is ook nog echt een live plaat uit de tijd dat niet elke scheet die een band laat opgenomen wordt en op een live cd/dvd gepleurd word. JP heeft ook weer een nieuwe live dvd, ik geloof dat er twee studioplaten zaten tussen de nieuwe en de voorlaatste (nog met owens). Vind ik jammer. Een live plaat moet iets bijzonders zijn.

Lichtjes teleurstellend. De songkeuze is dan voor mij wel niet zo slecht (en heel belangrijk, totaal verschillend van hun vorige livewerkje, Unleashed), maar ze worden wel heel erg tam neergezet. Vooral bij een energieke knaller als Freewheel Burning valt dit heel erg op vind ik.

Op zich is deze plaat wel een statement, wanneer je nagaat dat er na deze plaat eigenlijk nog maar 1 fatsoenlijke Judas Priest plaat uitkwam (Painkiller) daarna waren ze voorgoed de weg kwijt, niet dat albums als Jugulator of Abgel Of Retribution erg slecht zijn, maar vergeleken bij het matriaal van voor deze plaat is het niet veel bijzonders. Achteraf gezien hadden ze gewoon moeten stoppen na deze sterke live plaat.

Ik vind het juist leuk dat deze nummers op deze plaat staan. Typerende songs voor die tijd, met de live albums van Priest moet je degene opzetten waar je op dat moment zin in hebt.
Als je in de mood bent voor Live '98 dan moet je dees niet opzetten en anders om dus ook niet.

Heb uren lang genoten van dit album al luister ik hem nu niet vaak meer.

Personal favorite: Freewheel Burning

Goed live-album, al is het naar mijn mening leuker om het concert te zien op de Electric Eye-DVD. De muziek zelf is écht goed, bijna precies zo goed als op hun reguliere albums. Dat is vooral bij de nummers van het album Defenders Of The Faith.
Het enige echt mindere nummer vind ik Rock You All Around The World (dat nummer lijkt echt níet op te houden.. Van de rest van de nummers van Turbo kan ik gelukkig nog enigszins genieten). Het rare van deze plaat (en de show zelf) vind ik dat Electric Eye en Freewheel Burning pas halverwege de show worden gespeeld, terwijl dat juist perfecte nummers zijn om de show mee te openen. Daardoor had ik een beetje een raar gevoel tijdens de plaat. Ook jammer dat er vrijwel geen nummers uit de jaren '70 periode worden gespeeld. Desalniettemin een goede live-plaat, heb er erg van genoten!

4*

Ik vindt deze ook zo slecht nog niet hoor!

Laat de turbonummers weg en je bekomt een zeer goed album.
Priest op ongeveer hun beste... spijtig dat toen Turbo kwam.

3,5*

Turbo Lover is toch een fantastisch nummer en als intro is Out in the Cold ook niet mis, het geeft de sterkte van Halfords stem goed weer. Private Property en Parental Guidance daarentegen, maar het zijn de eighties, de tijd van meezingers.
De oudere nummers hadden hier wat misstaan, al mocht er misschien wel iets zoals the Sinner tussen.
Rob Halford had wel een enorme presènce, echt hoe een frontman van een supergroep zou moeten zijn.
Mijn favoriet is "Rock Hard, Ride Free" maar het staat er als bonus bij en heeft precies een iets mindere opnamekwaliteit.
Toch een 4,5/5.

Lekkere live show, de band is lekker bezig en het wekt echt energie op. Ook zijn de nummers gewoon goed uitgevoerd. 4*

De 19de track, wat is dat ?

Wellicht een fout in de tracklisting hier of zo (verkeerde plaats?) . "Shout Oh Yeah" is namelijk geen echt nummer maar is meestal het begin van één van de meezingers tegen het eind van de set en puur publieks participatie - als ik het goed heb is dat over het algemeen "You've Got Another Thing Comin'" maar het kan ook "Living After Midnight" zijn.

Ik heb het concert op de electric eye dvd en vind het een zeer goed optreden.

Ik heb deze ook, de remastered. (Staat geen track 19 op dacht ik).

Enkel en alleen om de collectie compleet te houden. Want ik bekijk regelmatig de Electric eye DVD.
Turbo/glam of niet; tis echt top.

De turbonummers staan live echt als een huis.
Voeg daar de beste jaren 80 nummers van Priest bij en je bekomt PRIEST...LIVE!

Beste nummer hierop is FREE... WHEEL ... BURNIIIIIING!

Uitstekende dubbel lp dit keer. Er zal vast wel wat aan gesleuteld zijn, maar ik heb niet de indruk dat het zo extreem is als de vorige keer. Out in the cold is een uitmuntend openingsnummer en meteen daarop het enige lied van Point of entry: Heading out to the highway. British steel staat er o.a. met Breaking the law op. Defenders of the faith is uitstekend vertegenwoordigd met Love bites, Some heads are gonna roll, The sentinel, en natuurlijk Freewheel burning. Vanzelfsprekend krijgt Turbo de meeste nummers toebedeeld en Turbo lover moet er wel op. Screaming for vengeance blinkt uit in de toegift, met een extra lange uitvoering van You've got another thing comin'. Priest live krijgt 4,5ster.

The Hellion / Electric Eye werden bewaard voor het moment dat de 'robot' achter op het podium in werking werd gezet. Dit gevaarte had twee armen waarmee Downing en Tipton de lucht in werden getild.
En geef toe; Out in the Cold is lang geen slechte opener.

Niks aan toe te voegen! Geweldig live album wat ik tig keer liever (en vaker) luister dan Unleashed. Die opening met Out in the cold is werkelijk kippevel!! Hoezo moet je perse met een snel nummer beginnen?!?! Dit nummer bewijst keihard het tegendeel.

Van de nummers die ik waardeer valt het mij op dat de uitvoeringen weinig toevoegen aan de studio versies. De passie is er gewoon niet en de gladde sound zuigt het gif uit de nummers. Sommige songs horen trouwens echt niet thuis op een live CD van Priest. Turbo Lover doet het wel weer goed onder deze omstandigheden, maar ik hoor liever de klassiekers van Unleashed In The East.

Waarom niet? Jij hebt dus liever elke keer dezelfde nummers op een live cd? Ik vind het grote pluspunt aan deze juist dat er zoveel andere nummers opstaan in vergelijking met Unleashed in the east. Het is wel zo, dat als Turbo je niet bevalt, dit een zware kluif is. Ik vind Turbo een prima album dus ik vermaak me er prima mee!

Die uitvoering van The Sentinel, zó goed! _0_

parental guidance en rock you all around the world doen me ook hier niet veel maar voor de rest is het een mooi overzicht van de vooral 80's Priest. Alle bekende meezingers staan erop en het geheel doet wat "Amerikaans" aan , iets luchtiger als ik dat zo mag zeggen. Verder niks mis mee, maar stiekem mis ik de gouwe ouwe dreigende tracks zo her en der toch ook wel. Mooi document van de das war einmal era.

Geef mij maar de studioalbums. Ik vind het publiek af en toe storend hard ingemixed, teveel singles en meezingers op deze setlist en mijn favoriete track op dit album Defenders of the Faith spelen ze te snel.

Kan aan mij liggen maar ik heb het nummer Defenders of the faith niet op mijn exemplaar staan.

Kun je nagaan hoe snel ze die spelen. Knipperen met je ogen en het is voorbij

Haalt het bij lange na niet bij UNLEASHED in the EAST. Met afstand het beste hardrock live album

Wat het beste hardrock live album is zijn de meningen wel eens over verdeeld. Dacht dat UFO - Strangers in the Night die eer ook wel eens kreeg. Maar als je het mij vraagt is dat natuurlijk Motörhead - No Sleep 'til Hammersmith!

Priest...Live! valt tenminste niet in herhaling door die gedoodverfde Unleashed in the East hap nog eens op te warmen, maar komt met een frisse, representatieve setlist van waar Priest voor stond in de eighties.

Je hebt uiteraard helemaal gelijk vielip. Als ik aan Defenders of the Faith denk, dan denk ik aan Freewheel Burning. Die bedoelde ik dus

Niet hun beste live album, maar hierop zijn de zeiknummers van Turbo in ieder geval nog enigszins aan te horen omdat de gitaren veel meer op de voorgrond staan dan op Turbo. Toch 4 sterren vanwege het jeugdsentiment, met name deze video heel vaak gekeken.

Zalig live album nog altijd, enige wat me altijd tegenstond was de abominatie "Rock You All Around the World", wat een geweldig kut nummer is dat zeg...
Op de video had je ook nog een top uitvoering van "Locked In" en ik meen ook het geweldige "Desert Plains". Nee, ik geniet van deze live elpee, het is geen Unleashed In The East, maar dat is ook lekker... dit is jaren 80 Priest... en dat mag er ook wezen! Het is een heel diverse band, geen elpee is hetzelfde en dat was ook in de jaren 80 zo. Top plaatje! Denk dat "Out In The Cold" meteen mijn favoriet is, Halford schittert daar op een sublieme manier, net als bij "Some Heads Are Gonna Roll", "The Sentinel" en "Love Bites"... wat een stem...
Genieten...

Even terug op Unleashed In The East : enige minpuntje is dat het album Stained Class maar met één nummer is vertegenwoordigd. Maar het valt in het niet met album Priest Live. Daar valt één album finaal buiten de boot. Niet zo verwonderlijk, dat album zag pas een jaar later -1988- het levenslicht : het ten onrechte verguisde en vergeten album Ram It Down. Zo constant Judas Priest was in de zeventiger jaren van Sad Wings Of Destiny t/m Killing Machine. Is er in de jaren tachtig van die constantheid weinig over. 1980 begon voor Judas Priest meer dan voortreffelijk : British Steel. Waar ook nog 2 singels van af kwamen. Die NATUURLIJK!!!!!! niet in de Nederlandse hitlijsten zijn verschenen. Vanwege het negatieve imago en de daarbij behorende vooroordelen van de Hardrock cq Heavy Metal. Uiteraard heeft het niet geholpen, in de jaren tachtig kwamen er 2 Engelse TV zenders bij : Sky Channel en Music Box. Waarbij de clips van Living After Midnight en Breaking The Law destijds regelmatig voorbij kwamen. In 1981 zakt het ineens als een plumpudding in elkaar met het uitermate zwakke Point Of Entry. In 1982 en 1984 sloeg Judas Priest genadeloos hard terug met de albums respectievelijk Screaming For Vengeance en Defenders Of The Faith. Om vervolgens in 1986 weer een zwak album te produceren. In 1987 wordt dan dit Live album gemaakt van de 5 studioalbums uit de tachtiger jaren. Ik vind het hoogst merkwaardig, waarom is dat album niet in 1989 gemaakt na het Ram It Down album??? Een andere mogelijkheid is om 2 live albums te maken wat Kiss in de zeventiger jaren deed. Priest Live van de albums British Steel t/m Screaming For Vengeance. en Priest Live II van de albums Defenders Of The Faith t/m Ram It down. Om Ram It Down buiten beschouwing te laten zie ik als een gemiste kans. Met dat album had er meer ingezeten in Priest Live. Anyway, hof leveranciers van dit live album is Defenders Of The Faith en Turbo beiden met 5 nummers. Waar ik moeite mee heb is dat British Steel en met name Screaming For Vengeance er erg bekaaid vanaf komen met respectievelijk 3 en 2 tracks. Van de 5 tracks van Turbo zijn er 3 meezingers. Haal Rock you all around the world en Turbo lover - het slechtste nummer van dat album- eraf en zet Locked in en Reckless erin. Dan heb je al een veel beter album. De opener -behoort naast Locked in en Reckless- tot de 3 favorieten van het Turbo album, daarna is de koek ook op. Is een opener die er zijn mag, weer eens wat anders dan The Hellion/Electric Eye. Heading out to the highway had er om mij niet op gehoeven, Dessert Plains en Solar Angels zijn betere nummers van Point Of Entry na die 2 nummers is de koek al op van dat zwakke album. Het resterende is min of meer verplichte kost. Van het Defenders Of The Faith album had ik Eat me alive en de ballad Night Comes Down er wel bij willen hebben naast die 5 krakers van datzelfde album. Rapid Fire is de opvallende afwezige van het British Steel album. Al met al een goed live album, maar nogmaals er had meer ingezeten. Zeker MET Ram It Down. Of je nou voor of tegen dat album bent, Judas Priest heeft met het Ram It Down album weten te voorkomen dat de tachtiger jaren voor de band is uit gegaan als een nachtkaars. Priest Live een 3.5

Ik denk voornamelijk omdat Priest toen op een commercieel hoogtepunt zat in met name de States, kan het mis hebben hoor... maar ik dacht met name rond die tijd ze veel succes hadden daar. Dus wat dat aangaat is dat niet zo'n rare move, ook logisch dan dat dàt album dan ook ruim vertegenwoordigd is. Het was tenslotte ook de Turbo-tour.
Persoonlijk vind ik Ram It Down één van allerminste albums, het is een halfslachtige plaat. Ze zouden weer terugkeren naar hun hardere kant, dat is maar half/half gebeurd. Je heb stevige jongens ertussen zitten, maar tegelijkertijd een melige meezingfactor met die knalproductie die met name die glambands hadden.

Zo zie je maar hoe smaken verschillen, bij mij staat Ram It Down op een gedeelde 1e plaats met Screaming For Vengeance. En net daarachter Defenders Of The Faith en British Steel. Turbo staat bij mij één na laatste. Dat vind ik echt een halfslachtige plaat dat me nou niet echt boeit. Ram It Down is een album wat meerdere draaibeurten nodig heeft. Muzikaal gezien vind ik het geen slecht album, duidelijk is wel dat het titelnummer en Blood Red Skies er boven uit steekt, maar het resterende is niet slecht. Ik heb gisteren de Metalogy box cd 4 nog gedraaid. Met nummers van Ram it down, Painkiller en Jugulator. Op shufffe, en ik vind die albums gaan naadloos in elkaar over. Ik heb geen idee of het nou van Painkiller afkomt of Ram it down. Met Jugulator is het wat makkelijker omdat de stem van Tim Owens iets anders klinkt dan Rob Halford maar muzikaal sluit het allemaal naadloos achter elkaar aan. Anyway Ram It Down was en is een serieuze opmaat naar Painkiller. Dat wil zeggen die stap is minder groot dan van Turbo naar Painkiller.

Uiteraard is die stap minder groot, agressie kwam weer enigszins terug. Maar de kaas blijf nog best wel kleven vond ik zelf. Dat laatste nummer vind ik ook echt een gedrocht net als de cover, "Come And Get It" vind ik zelf heerlijk, met uitzondering van dat massale meezingstukje voor de solo dat mijn tenen doet krommen. Maar bijna elke plaat van Priest heeft wel iets dat de wenkbrauwen doet fronsen.
Maar goed deze plaat heeft fantastische uitvoeringen van ook kazige nummers, ik kan bijvoorbeeld nu best wel genieten van "Private Property" en "Parental Guidance", enkel "Rock You All Around the World" vind ik een ware gruwel. Op de video heb je trouwens wel "Locked in" en "Desert Plains" in geweldige uitvoeringen.