George Baker Selection - Little Green Bag (1970)

Triestigheid ten top......

En dan nog slechter

hoezo?

Mag de naam muziek niet eens hebben.

sinds 'reservoir dogs' is george baker weer helemaal het mannetje hoor !

Maar je geeft het zelf ook maar een 1,5???

tjsa, naast 'little green bag' is er toch niet zo heeeel veel aan...maar goed, nu is het een 2

Je kunt overdrijven, ok het is mijn ding ook niet maar het mag zeker wel muziek heten, de gemiddlede Hardcore/trance compilatie staat er volgens mij een stuk triester voor.

Dit is overigens de eerste plaat die ooit draaide op mijn eerste platen speler ergens in 85 of 86 (plaat van mijn moeder)

George Baker Selection

jeugdsentiment ten top
heerlijk

Niet alles vind ik mooi van dit album, maar Little Green Bag is toch wel een goed nummer.

Ze stonden ooit op de eerste editie van Pink Pop.

De Selection bestond altijd uit goede muzikanten die alles konden spelen.
Ik ben vooral fan van die rock en folkachtige dingen uit hun beginjaren.
Hans Bouwens (alias George Baker) is een uitstekende tekstschrijver. Zelf weet ik hoe moeilijk het is om een Engelse songtekst te schrijven zonder dat het te klef gaat klinken. Hij schreef onder het pseudoniem Ricardo werkjes voor o.a. BZN, toen ze nog rock 'n' roll waren. Zijn latere songs klinken wat lichtvoetig, maar wat is daar mis mee? Songs zoals 'Little Green Bag' en 'Una Paloma Blanca' zijn al vele malen in internationale series en films gebruikt.
'Little Green Bag' is voor mij net zo'n Nederpopklassieker als 'Venus' en 'Radar Love'.

Little Green Bag is het beste nummer van deze groep.
Maar ik ken de rest niet dus daar geef ik geen commentaar op

Juist.

Little Green Bag is wel een leuk nummer met een heerlijke intro . Dat was één van de eerste stukjes die ik op mijn gitaar kon spelen .

Kan toch Ette Verder ben ik niet zo'n George Baker fan vind alleen Little Green Bag en Una Paloma Blanca goed van George

Little Green Bag Kan dit nummer niet meer draaien zonder aan Reservoir Dogs te moeten denken. Zelfde geld voor Stuck In The Middle With You van Stealers Wheel.

Kom op laxus. Je snapt toch zeker zelf ook de grap in die twee zinnen wel .

Het is dat Little Green Bag een erg goed nummer is. Ook Ann kan ik waarderen. Ook I Wanna Love You is nog wel oke. Dit debuut is verder niet door te komen. Vooral Funny Girl en Road of Peace zijn tenenkrommend.

Ik vind hem vooral heel weird -en vermoed dat Quentin Tarantino dit nummer vooral daarom uitkoos; kan aan de tekst geen touw vastknopen. En de melodische -majeur-omkering, na de funky coupletten (waarbij ik de fonetische kwaliteiten van de teksten hoger aansla dan de poetische) maakt het alleen maar weirder. Op een of andere manier is het nummer daarin toch (aldan niet bedoeld) erg Nederlands. Ik ken desondanks betere Nederlandse nummers, zelfs in de Engelse taal. Of zoiets dan toch een hit wordt is dan ook wel enigszins van het toeval afhankelijk. Toch kan ik er geen hekel aan hebben. Curiositeitje uit de geschiedenis van de Nederpop.

Little Green Bag is inderdaad een terechte popklassieker, Dear Ann is ook prima, The Prisoner, I Wanna Love You en het voor hun doen experimentele Pancake 6 (Fly) mogen er ook zijn, de rest verzandt in meligheid.

Ik vind het absoluut een leuk nummer, maar inderdaad: het heeft een merkwaardige opbouw: het begint met die jazzy baslijn en tambourine, en dan komt de zanger bijna fluisterend bninnen, en in het refrein ontvouwt het nummer zich als een soort mediterrane ballade.

Wat de tekst betreft: ik heb wel eens gelezen dat het nummer oorspronkelijk 'Little greenback' had moeten heten, maar dat het door een misdruk van de platenmaatschappij 'Little green bag' is geworden. 'Greenback' is Amerikaans 'slang' voor een dollarbiljet, dus dat zou de tekst - die ik interpreteer als een zoektocht naar geluk - iets begrijpelijker hebben gemaakt. Maar of George Baker die term kende aan het begin van zijn carrière, lijkt me ook weer niet zo waarschijnlijk, dus wellicht hebben de Amerikanen die mythe later zelf bedacht.

D'r waren ook Amerikanen die de titel interpreteerden als een klein zakje met wiet. Die uitleg heeft begin jaren zeventig het Amerikaanse succes misschien nog wel in de hand gewerkt...

Online vind ik overigens niet veel terug over die 'greenback'. Behalve hier. Maar daar zegt Hans Bouwens zelf dat het nummer gebaseerd is op een onzintekst over dat basloopje. En dat herhaalt-ie nog eens in De Telegraaf

Overigens staat hierboven de Amerikaanse hoes weergegeven. De Nederlandse hoes is een andere, daadwerkelijk met een klein groen tasje in de rechter benedenhoek.

Ik heb een correctie ingediend - en die is geaccepteerd.

Wat een haat zeg, best leuk album. 3 sterren en door.