Mary Black - Full Tide (2005)

Zo langzamerhand 100 in een zoetsappig dozijn. Niet een liedje dat melodisch beklijft. O nee, een. Maar dat doet Adele jaren later toch echt een stuk echter.

de opvolger van "Speaking With the Angel" liet 6 jaar op zich wachten. Mary Black is samen met Dolores Keane en Niamh Parsons mijn favoriete Ierse zangeres, maar er zijn er uiteraard vele gezegend met prachtstemmen (o.a. Karan Casey, Niamh Dunne, Ellis Kennedy, Anna Mitchell, Maura O'Connell, Susan O'Neill, etc).

op dit "Full Tide" staan 4 nummers van haar vaste liedjesschrijver wijlen Noel Brazil (1957-2001), t.w. tracks 1,5,8 en de aan hem opgedragen bonus track "Japanese Deluxe", plus 2 Dylan covers (2 & 11), waarvan met name de versie van "Lay Down Your Weary Tune" indruk maakt.

daarnaast verschenen er voor het eerst op een album van haar, twee door haar zelf geschreven nummers "Your Love" en "Stand Up', co-written met haar zoon Danny O'Reilly plus een cover van het Sandy Denny nummer "Full Moon".

naast de liedjes van Noel Brazil, die garant staat voor kwaliteit, reken ik de covers "Don't Let Me Come Home a Stranger" van het Amerikaanse folkduo Robin & Linda Williams, "St. Kilda Again" van de Australische folkie Shane Howard met backing vocals van haar dochter Roisin O'Reilly en Claire Sproule en de Ierse traditional "Siul a Run" tot de hoogtepunten. van deze veel gecoverde traditional staat eveneens een prachtige versie op het album "Coolfin" van Donal Lunny gezongen door Maighread en Triona Ni Dhomhnaill.

inderdaad meer easy listening en minder traditioneel "folky" dan haar prijsalbums uit de 80's/begin 90's en niet alle nummers willen overtuigen, maar dankzij de als vanouds prachtige zang van Mary Black is ieder album van haar het beluisteren waard, zo ook deze.

zoals ik ooit mocht meemaken is Mary Black live een sensatie. 8 februari 2025 zal zij een optreden geven in Tivoli/Vredenburg. de liefhebber weet genoeg.