Basement Freaks - Funk from the Trunk (2013)

Je stopt een paar mannen in een kelder vol met oude LP’s gestoken in vergeelde hoezen en ze komen er uit met een mooie mix van funktracks die je in tijden niet gehoord hebt. Dat is een beetje het beeld waarmee ik begon toen ik naar deze plaat ging luisteren. Afgaande op de titel en de latere sound leek het inderdaad een beetje in die richting te liggen. Niet helemaal natuurlijk, maar grotendeels had ik gelijk. En nu maar hopen dat is gebleken dat deze mannen ook echt funkpareltjes gevonden hebben.
Het begint alleen helaas een beetje zouteloos met A Blues Thang. Gelukkig is Gimme More een stuk energieker en interessanter. Saai wordt het met Funk for Freaks, terwijl Work it Out meer naar de hiphop neigt. Op een coole manier welteverstaan. The Calling biedt mij iets te veel van hetzelfde en Gotta Make Me a Gun speelt leentjebuur bij Prince. Disco Boy is een korte intermezzo waarna Bedroom Stories simpelweg niet kan boeien. Gelukkig is daar dan Red Light Streets die lekker door stuitert. Dancing biedt hiphop, maar ook energie die dit soort tracks nodig hebben. Op Soul Intoxication wordt de zang van Curtis Mayfield gekopieerd, maar dan niet op een goede manier. Ook That Little Thing You Do is saai. Grey is meer een dancetrack dan een funktrack en afsluiter The Last Train sluit het album wat nietszeggend af.

Zo! Hier gingen we even in een vogelvlucht door dit album heen, want om heel eerlijk te zijn boeide het ook niet genoeg om al te veel woorden aan vuil te maken. Op een paar tracks na natuurlijk.