The Incredible String Band - U (1970)

Deze band komt uit Schotalnd en niet de Verenigde Staten!

dan verander je het toch...

Schotland staat er niet tussen Sietse.

Je punt is duidelijk, je hoeft het niet bij élk album van deze band te roepen.

En inderdaad, je kunt het zelf aanpassen. 'Schotland' staat er niet bij, maar 'Groot-Brittanië' wel.

zucht

Als je er zo van moet zuchten Sietse zal ik de varandering wel doorvoeren... dubbele zucht

juist ja...je had toch zelf ook wel kunnen bedenken dat het in plaats van Schotland, Groot-Brittannië moet zijn...

enige reden dat ik het nu niet heb aangepast omdat ik er vanuit ging dat je het zelf al had aangepast en een dubbele aanpassing slaat nergens op natuurlijk...

Hoe moeilijk kan het zijn

Je had mij ook even een berichtje kunnen sturen. Maar kennelijk was die 'knop' net zo moeilijk te vinden als die van corigeren voor mij vanochtend.
Maar laten we het weer over muziek heben. Kent iemand dit album? ik niet namelijk en ik ben er wel benieuwd naar.

ik ken deze helaas niet, kan wel 3 andere albums (Hangman's beautiful daughter, 5000 Spirits Or the Layers of the Onion en Liquid Acrobat as Regards the Air)

Ah, das mooi. Hoe zijn die laatste twee?

ik vind ze wel erg mooi...nog steeds vrij traditionele folk met de vreemde oosterse invloeden. Liquid Acrobat as Regards the Air is volgens mij een van de laatste waar het allemaal nog vrij akoestisch was...ik heb ook wat later werk gehoord en dat was niet zo boeiend eigenlijk...werd het al te veel folkrock...

Een dubbellp , daar kwam ik pas achter toen ik een enkele plaat kocht in Utrecht bij een bekende shop en er thuis pas achter kwam dat dit de helft van een dubbellp was....Maar dat gebeurde wel meer bij deze dubbelplaat dat de hoes ergens scheurde en dus 2 losse werden verkocht.
Ik baalde daar wel van en via Discogs de dubbel cd aangeschaft.
1970 : the Incredible Band zijn op tournee met muziek van deze plaat met dansers , licht effecten. Financieel een grote flop en de 4 leden van de groep gaan eerst zonder alle dansers etc verder met de tournee door de Westcoast : Robin Williamson, MIke Heron met hun egaa's Licorise Mc Kennignie en Rose Simpson duiken daarna de studio in en met wat gastmuzikanten wordt deze dubbel plaat in twee dagen opgenomen op het gerenommeerde Elektra label.
Een ieder is het er wel over eens , aan de ene kant staan er prachtige nummers op, maar ook een aantal waarvan je denkt : was dit echt nodig ?
De eerste plaat/cd begint prachtig met 'El Wood Suite' een zeer oosters aandoend muziekstuk met sitar, fluit, t,abla , gitaar. Prachtige muziek waar de fluit en sitar prachtig om elkaar heen draaien.
Daarna komen twee ook redelijke nummetrs, het jodelliedje 'Bad Sadie Lee' had wat mij zo geschrapt kunnen worden.
'Queens of love' is een echt ISB nummer met vreemde melodie, goede muzikale begeleiding, wat vreemde, zeer uitgebreide verhalende tekst, geschreven en gearrangeerd door Tom Constantin van Grateful Dead. Maar het klinkt best goed. Na een korte mooie interruptie (Partial Belated Ouverture) volgt opnieuw een lang nummer. 'Light in time of Darkness/Glad to see you" is meer dan 10 minuten lang : 8 minuten voor het eerste wat minimale stuk (gitaar en zang) en dan blijven er nog 2 minuten over om even flink los te gaan. De eerste 8 minuten zijn niet altijd makkelijk, maar op zich kan het ik wel appreciëren, maar kan me voorstellen dat sommigen hier anders over denken. In ieder geval doet de band absoluut niet zijn/haar best om maar enigszins commercieel te klinken of aansluiting bij de mainstream muziek te vinden. Iets wat ik zonder meer waardeer. De eerste plaat sluit af met drie nummers , zeker niet gek en Bridge Theme en Bridge Song staan zowel op plaat als cd op verschillende schijven.
We hebben er dan zo'n 54 minuten opzitten.
Ergens in een recensie zag ik een vergelijking met het 2 jaar eerder uitgegeven Tommy van the Who. Maar de grote verschillen waren dat Tommy een aantal hits had en een redelijk te volgen verhaal, en bijna in zijn geheel geschreven was door Pete Townsend. Bij 'U' is er eigenlijk geen touw vast te knopen aan een verhaal, geen enkele hit of aansprekende song met hitpotentie en geschreven door 2 artiesten met een totaal eigen aanpak, zodat van een eenheid geen echte sprake was.
Maar ISB bood niet alleen vreemde geestverruimende muziek, ze belichaamden ook een filosofie, een wereldbeeld dat luisteraars uitnodigde om buiten het alledaagse te stappen en te zien hoe dwaas en verlammend een groot deel van het ‘echte’ leven eigenlijk was. Meer nog, schoonheid en verwondering werd gezocht, waar we van konden genieten. De echte hippie filosofie.
Op kant 2 gaat ISB vrolijk verder, ook weer met verrassende mooie songs (o.a. Invocation) en vreemde niemendalletjes (Robot Blues) om te eindigen met het langste nummer (Rainbow). Na zo'n 107 minuten moet je wel even bijkomen van zoveel indrukken, zoveel verschillende muziekstijlen, bizarre teksten. Bij Bridge Song moet ik trouwens echt denken aan mede collega's van Comus, de nog extremere vorm van deze freak folk muziek. In de cd uitgave is een prachtig boekwerkje met allerlei achtergrond informatie, foto's van het spektakel met dansers etc. Toch erg leuk om dat te lezen en te bekijken.
'U' is zeker niet het beste wat ISB heeft gemaakt, maar is ondanks dat zeker de moeite waard.
Steek de wierook maar aan, haal de waterpijp van zolder, leg een oosters kleed neer en ga op een kussen in kleermakers zitten en laat deze 'kosmische trip' maar over je heen komen.
Peace man, no war !