The Incredible String Band - The Big Huge (1968)

Uh, deze band komt niet uit de Verenigde Staten maar Schotland en de muziek is toch echt folk en geen rock.

Deze groep (nou ja groep, twee personen, Robin Williamson en Mike Heron, Clive Palmer had de groep reeds na het verschijnen van het eerste album verlaten. De dames de op dit album zijn te horen zijn de vriendinnen van de twee eerder genoemde heren) mocht graag experimenteren met instrumenten die toen (1968)in de westerse (pop)wereld vrij onbekend waren. Tevens mochten ze in de studio graag alle (toenmalige) registers van de apperatuur verkennen.
Dit album vind ik een stuk beter dan het vorige, The 5000 Spirits Or The Layers Of The Onion.
Het bezwaar wat ik tegen het vorige album had, de zang, is hier een stuk minder. Het klinkt een stuk beter geintegreerd in de muziek.
Overigens werd dit album in 1968 als dubbel album uitgebracht samen met Wee Tam.
Een leuk album dat wat minder experimenteel klinkt dan de vorige maar wel een aardig inkijkje geeft in de kraamkamer van de ontwikkeling van de popmuziek in die dagen.

"Maya", het openingsnummer, is prachtig

Met die constatering kan ik het zeer eens zijn Toon1!

Helaas zijn hun platen bijna forgotten parels

Zeer mooie plaat. Door liefhebbers van The Incredible String Band wordt deze plaat vaak beschouwd als (één van) hun sterksten, en dat dan samen met de LP ''Wee Tam'', die namelijk tegelijkertijd in november 1968 uitkwam en ook in dubbel-lp vorm met deze LP verkrijgbaar was onder de albumtitel ''Wee Tam and the Big Huge''. In feite was die dubbel LP hun 4e album na hun meest gerespecteerde ''The Hangman's Beautiful Daughter'', ook uit 1968.

Wat ik absoluut het mooiste vind aan deze groep zijn hun excentrieke psychedelische brouwsels met exotische instrumenten (sitar en trommels). Zo ontspannen, en tegelijkertijd dynamisch (zie de clip van The Iron Stone hieronder aangeven voor een voorbeeld). De standaard folk die ze soms ook denken te moeten maken zoals in het nummer Greatest Friend op deze plaat is wel van goed niveau, maar zeker niet hun grootste kracht. October Song van de ISB was destijds één van Dylan's favorieten, dus goedkope na-aap nummers maken ze niet, maar hun pionierende werk voor de psychedelische folk is pas een echte toevoeging geweest aan het grote muzikale geheel. Zo was het 2e ISB album The 5000 Spirits and the Layers of the Onion in het jaar van uitgave één van de favorieten van Paul McCartney en heeft het The Beatles ook beïnvloedt (die gingen bijvoorbeeld ook sitar gebruiken).

The Incredible String Band is een vrij succesvol groepje in verhouding tot hoe excentriek ze waren. Een heel grote doorbraak bleef ook wel uit. Ze stonden in 1969 wel op Woodstock maar niet in de vooraf afgesproken programmering vanwege regen en de daaruit voortvloeiende angst voor hun nieuwe electronische apparatuur. Toen stonden ze aan het eind van het festival voor publiek dat al helemaal kapot van de drugs was en liever iets hard rockents hoorde. Overigens is de band om het drama compleet te maken tijdens Woodstock in aanraking gekomen met de religie Scientology, de band brak even later en de kwaliteit van latere albums daalde aanzienlijk.

Hier kun je de unieke band nog horen met hoogtepunten als Maya, maar ook zeker The Circle Is Unbroken en The Iron Stone, alledrie prachtige nummers. Ik vond een geweldige oude live clip van The Iron Stone - opgenomen met hen in de studio. De laatste minuten daarvan vatten de positieve geest van hun muziek -en échte hippy-muziek in het algemeen- aardig samen lijkt me.

Het korte chant-nummer The Mountain of God lijkt overbodig en enkele andere nummers halen het geheel ook wat naar beneden, hoewel ze niet slecht zijn. Daar kun je het beste langskijken en met volle teugen genieten van de brilliante hoogtepunten van deze groep.