Protomartyr - No Passion All Technique (2012)
mijn stem
18 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Urinal Cake
-
In My Sphere (3:44)
-
Machinist Man (2:44)
-
Hot Wheel City (1:35)
-
3 Swallows (2:21)
-
Free Supper (3:12)
-
Jumbo's (4:28)
-
Ypsilanti (3:12)
-
Too Many Jewels (3:51)
-
(Don't You) Call Me Out My Name (1:06)
-
How He Lived After He Died (2:54)
-
Feral Cats (2:51)
-
Wine of Ape (1:21)
-
Principalities (3:40)
0
geplaatst: 17 mei 2019, 11:23 uur
Oude plaat wederom onder de aandacht dankzij een re-issue die deze maand is uitgebracht.
Dit is voor mij toch duidelijk de beste plaat van Protomartyr. Eigenlijk werd het geluid al direct vanaf de 2e wat gladder. Waar het op 'No Passion All Technique' nog echt hoekige en rauwe postpunk is, klinken de latere platen muzikaal meer als The National (de oudere variant) of The Walkmen. Op zich niks mis mee behalve dat het geheel in gepolijste vorm wat inboet aan onscheidendheid en dat het wat meer gaat opvallen dat Joe Casey een mindere zanger is dan Matt Berninger of Hamilton Leithauser. Joe beheerst de kunst van het toevoegen van een emotionele lading overigens wel als geen ander.
Dit is voor mij toch duidelijk de beste plaat van Protomartyr. Eigenlijk werd het geluid al direct vanaf de 2e wat gladder. Waar het op 'No Passion All Technique' nog echt hoekige en rauwe postpunk is, klinken de latere platen muzikaal meer als The National (de oudere variant) of The Walkmen. Op zich niks mis mee behalve dat het geheel in gepolijste vorm wat inboet aan onscheidendheid en dat het wat meer gaat opvallen dat Joe Casey een mindere zanger is dan Matt Berninger of Hamilton Leithauser. Joe beheerst de kunst van het toevoegen van een emotionele lading overigens wel als geen ander.
0
geplaatst: 14 augustus 2020, 15:50 uur
Poeh, lekker plaatje. Het stampt en ploegt maar door (goed drumwerk) en de intensiteit spat er vanaf. Ik had ze nog niet in het snotje, maar fijn om de achterstand in te halen
* denotes required fields.
* denotes required fields.