And Also the Trees - Silver Soul (1998)

Silver Soul was de volgende intrigerende Amerikaans georienteerde plaat van And Also The Trees. Na het open geluid van Angelfish voelt Silver Soul meer als een verdere verdieping van die stijl, rijker en gelaagder en op een bepaalde manier introspectiever. Het is ook het eerste AATT album zonder Nicolas Havas op drums die hier vervangen is door Paul Hill. Silver Soul ademt iets klassiek elegants en weemoedigs uit. De sfeer is moeilijk precies te vangen: het is niet langer puur Engels of puur Amerikaans, maar een soort hybride wereld waarin jazzachtige accenten, akoestische klanken en melancholieke verhalende structuren elkaar afwisselen. Er zit ook wat een David Lynch sfeertje in, met echo’s van verlaten motels, nachtelijke ritten over eindeloze snelwegen, en stille momenten van zelfreflectie.

Justin Jones’ gitaarwerk is nog altijd filmisch en beeldend, maar minder nadrukkelijk ‘surfy’ dan op Angelfish – hier en daar zelfs fluisterzacht. De lichte jazzinvloeden en percussieve details zorgen voor een bijna intieme sfeer. Songs als "Highway 4287" en "The Cyclone" nemen je mee op reis, niet alleen fysiek maar ook innerlijk. Je kunt je als luisteraar bijna letterlijk voorstellen waar Simon en Justin waren toen deze nummers ontstonden: ergens onderweg, tussen twijfel en herontdekking in. Voor mij iets minder dan voorganger Angelfish, dat komt denk ik door de track selectie en ook wat door de wat schreeuwerige productie van het album in zijn geheel.