Stanley Clarke - Journey to Love (1975)

Voor al die luitjes die op het beste bassisten Forum Topic hebben gestemd. Luister maar eens naar de opener: Silly Putty !!

beste bassist aller tijden , maar de composities zijn uitermate gedateerd

hello jeff is wel de beste track hier !

Concerto for Jazz/ Rock Orchestra is gesamples door dj shadow en basement jaxx.
Mooie track. Sowieso een zeer aardig album.

Een heel leuk album, met vele virtuoze soli (meervoud), waarin de bas natuurlijk een prominente rol speelt. Persoonlijk vind ik Song to John een van de hoogtepunten, maar eigenlijk staat er niets slechts op het album, alhoewel ik Concerto for Jazz/ Rock Orchestra wel wat over de top vind.

Silly Putty ken ik uiteraard in de versie van Primus. Leuk om het origineel te horen. Voor mij bekende muzikanten die op dit album meespelen zijn Jeff Beck, John McLaughlin en Steve Gadd. Zij dragen bij aan het hoge kwalitatieve, virtuoze spel.

Wat een lage score voor dit album zeg, het funkt en rockt heerlijk weg.
Je moet wel een beetje van muzikantenacrobatiek houden maar dan word je ook meteen op je wenken bediend.
Lekker spul dit. 4*

Hier zingt Stanley zelf (Journey to Love) en doet dat niet eens onaardig. Lekker aan elkaar gedrumd door Steve Gadd (en Lenny White op één song), wat gitaarspel van Jeff Beck en heel veel bas (Clarke) en toetsen (Duke), en het funkt gewoon ontzettend fijn. Er zijn ook genoeg jazzrock-momenten. Gewoon een goed mid-seventiesplaat die nergens echt over the top is. Een mooie opmaat naar de fenomenale School Days.

Song to John is trouwens echt fantastisch, een song in triovorm (bas ,gitaar, piano) en heerlijk hoe Clarke, Corea en McLaughlin over elkaar heen buitelen. Geheel akoestisch ook. Hoe had een hele plaat in deze bezetting geklonken?