Stanley Clarke - Stanley Clarke (1974)

Gave plaat!!! En die BAS, wow!

Voorbij een eerste kennismaking met dit fenomeen op de plukbas. Wat een techniek. Ben hem jaren blijven volgen.

Voor mij was dat Schooldays, die ik ook beter vind

Dit is toch ook wel een bijzonder goed album van onze virtuoze bassist, van de besten.

Vandaag gevonden in de 2e hands vinyl bak. Mooi exemplaar voor weinig. Stanley is een van de bassisten die waanzinnig goed speelt en de plukbas techniek beheerst. Fenomenaal en een genot om naar te luisteren. Wat een techniek. Heerlijk

Als bassist zijnde had ik zijn naam natuurlijk wel eens gehoord. Ik had de muziek zelf echter nog nooit gehoord of mij in die vent verdiept. Vandaag ook een 2ehands LP exemplaar gevonden en meteen meegenomen, want ik kwam nog niet eerder wat van Stanley Clarke in deze zaak tegen.
Maar wat is dit gruwelijk vet zeg, eigenzinnige fusion achtige shit, daarnaast kan hij goed grooven én soleren op een album waar hij de man is, zoals alleen een virtuoze bassist dat kan: geen 'kijk eens wat ik kan', maar een dikke variërende basis leggen verbindend met de andere muzikanten, daarbij tijd voor goede solo's - als die tijd rijp is. Het is een parel wat ik heb ontdekt!

Weergaloze jazzrockfusion plaat met Bill Connors op gitaar (hij zat ook in Return to Forever), Tony Williams op drums, Jan Hammer op toetsen en natuurlijk Stanley op bas en piano en wat zang.

Ik vind deze plaat wel echt heel vet. Een beetje een voortzetting van Return to Forever, maar dan met meer aandacht voor de basgitaar en contrabas. Bill Connors is wel een aangenamere gitarist om naar te luisteren dan 7000 aanslagen per minuut-Al di Meola, maar goed iedereen heeft zijn favoriet.

Stanley heeft iets met de Vulcans, want op deze plaat staat Vulcan Princess, en op Where Have I Known You Before staat Vulcan Worlds. Allebei zijn composities.

Goed, op deze plaat gaat het natuurlijk om het basspel van Stanley, en die mag er zijn. Een fenomenale bassist en wel echt één van mijn favorieten. En zeg nou zelf: heerlijk hoe trots hij op de hoes staat, toch?

Wow! Dit is een fenomenaal album, met diepgravende baslijnen en heerlijke gitaaruitspattingen, een spetterende muzikale omlijsting die door merg en been gaat.

hahahaha, kijk uit

(ga je nu ook alle Stanley Clarkeplaten een 5* geven?).

Zonder dollen, vind je het echt gaaf?

Absoluut, zit hier niet te trollen, plaat net beluisterd - diep onder de indruk. Sta volledig achter m'n woorden (ga straks misschien effe zitten, wanneer de beentjes wat moe worden, maar voor nu zeker). Ben wat voorzichtiger met m'n 5-jes, die schud ik niet zo 1-2-3 uit m'n mouw.

Ik zou dolgraag ook Schooldays willen aanbevelen. Dat is ook een fusionfunk-plaat van jewelste, met misschien wel de bekendste en lekkerste baslijn uit de geschiedenis van de jazzrock.

Thanks, gaan we opsnorren - kijken of die voor de volle mep in aanmerking komt

Mijn favoriete Stanley Clarke plaat, scoort nog iets beter dan Schooldays; vooral door het nummer Lopsy Lu ( dat strakke ritme , het samenspel van Clarke en Tony Williams en niet te vergeten Jan Hammer.... ) alsook de ´power´ van deze band in Power. Stanley is bovendien ook geen onverdienstelijke zanger

ik kocht deze middag een puike originele engelse persing. fantastisch album!

super gave jazz rock!! magic!