Witmer houdt het klein
Lynn bracht mij op het spoor van Denison Witmer. Ze schreef over de laatste plaat van deze singer-songwriter en over de medewerking erop van onder meer Sufjan Stevens. Dat was reden genoeg om deze plaat te gaan beluisteren. Want voorlopig kan ik geen genoeg krijgen van Sufjan en ben ik nieuwsgierig naar alles waarop hij te beluisteren is.
Op deze plaat is het kenmerkende Sufjan-banjo-geluid terug te horen. Verder werkt hij op andere manieren mee aan de liedjes, maar vooral die banjo zorgt in bijvoorbeeld opener
Little flowers voor een herkenbare sfeer. De plaat van Witmer doet me vooral denken aan
Seven swans van Sufjan Stevens. Op de latere platen haalt Stevens veel meer instrumenten uit de kast, terwijl
Sevens swans vooral een ingetogen singer-songwriter-plaat is. En dat is
Are you a dreamer? dus ook. Verder is het echtpaar Don en Karen Peris van The Innocence Mission te horen, zowel met de karakterisitieke zang als met gitaar.
Witmer heeft een rustige stem die nauwelijks expressief is. Daarmee wil ik niet zeggen dat die stem niet mooi is, integendeel. Maar ook dat heeft hij gemeen met Sufjan, die de expressie en emotie vooral in teksten en melodieën zoekt en niet in vocaal geweld. Nog een overeenkomst met soulbrother Sufjan is de duidelijke aanwezigheid van religiositeit in de teksten. Mijn favoriete track
Are you a dreamer? verwijst duidelijk naar Jezus. Hij vraagt onder meer:
“
Save
are you a saviour?
En om elke twijfel uit te sluiten over het onderwerp van zijn liedje besluit hij met:
“
Walk
walking on water
walking on water for you”
Het mooie vind ik wel dat Witmer nogal de neiging heeft in dit liedje veel vragenderwijs te zingen. Het is geen regelrechte gospel, maar het gaat over geloofsvragen die hij blijkbaar heeft. Overigens blijft wel een beetje onduidelijk wat hij precies met dit liedje wil zeggen.
De plaat staat vol met dergelijke mooie en gevoelige liedjes. Rustig, ingetogen, ergens tussen folk en pop in. En ondanks de medewerking van artiesten die voor een deel hun eigen geluid meenemen, heeft Witmer op deze plaat toch een persoonlijke sound neergezet. Hij tokkelt er stilltjes op los en permitteert het zich pas in de finale (
Finding your feet again) om een klein beetje uit te pakken. Het liedje wordt afgesloten met een klein beetje vocaal bombast. De muziek wordt ietsje zwaarder aangezet en Witmer en Karen Peris zingen in sacrale samenzang:
“
Go now in the light of your god
Go now in the love of your god
Go now in the peace of your god
Go now in the joy of your god”
Hij had zoveel zwaarder kunnen uitpakken en daarmee zichzelf overschreeuwen. Nee, dit is een plaat voor liefhebbers van gevoel op de vierkante centimeter. Less is more, zal ik maar zeggen.