Stephan Micus - The Music of Stones (1989)

Ik zag dat ik hier nog niets bij had geschreven. Dit album, na het schitternde Twilight Fields was wel wat andere kost. Dat typeert Stephan Micus , hij gaat zijn eigen weg.
Stephan Micus was geobsedeerd door de resonerende stenen die Elmar Daucher gebruikte na ze bewerkt te hebben. Er waren al platen uitgebracht met enkel deze 'stenen' muziek.
Stephen Micus wilde graag een plaat maken met deze stenen. Voor de eerste keer maakt hij het album niet alleen, maar Elmar Daucher, Günther Federer en Nobuko Micus zijn ook actief met de resonerende stenen en Günther zingt ook mee op part 2. Nog iets wat anders was, normaal gesproken nam Stephan Micus zijn platen op in zijn eigen studio, maar nu wijkt hij uit naar De Ulm Kathedral in Munster.
Stephan Micus speelt naast de resonerende stenen ook fluit, shakuhachi. In het boekwerkje staat meer vermeld over de resonerende stenen en ook foto's hoe deze 'instrumenten' eruit zien.
De reacties op deze plaat waren wisselend. Hielden die resonerende stenen wel de spanning en aandacht vast ? Het is inderdaad geen makkelijke plaat, maar wel spannend en apart. En past ook binnen het oeuvre van deze alleskunner. Meditatief, world, folk, neo klassiek alles komt wel voorbij.
Ik zou deze plaat zeker niet aanraden als je nog niets van Stephan Micus kent, dan kun je beter andere beluisteren. Maar als je éénmaal bekend bent met de bijzondere muzikale wereld van Stephan Micus, dan is het een aanrader.