Stephan Micus - Towards the Wind (2001)

Niet het allerbeste van Stephan Micus, maar wel weer heerlijk wegdromerig. 3.5*

In 2002 is dit album uitgegeven, terwijl voorganger Desert Poems net iets eerder uit kwam. Normaal gesproken duurt het wel een aantal jaar voordat Micus een plaat af heeft, maar bij deze twee was hij ongeveer gelijktijdig bezig. Op dit album staat de Armeens duduk centraal, een lang blaasinstrument dat de typisch Armeense melancholische klank voortbrengt. Stephan Micus is op dit album weer helemaal in zijn element. Het is een afwisselend album met de duduk, carimba , sattar en een keur van andere instrumenten. Op het nummer Flying Horses zou je bijna Mike Oldfield in zijn beste jaren herkennen, een werkelijk prachtig opgewekt nummer. Op dit album zingt Micus maar op een nummer, Easter Princess en verder is het prachtig instrumentaal. Door het vele gebruik van de duduk zou je een heel zwaar melancholische cd verwachten. Een aantal nummers zijn dat wel, maar er zijn ook luchtiger werken tussen. Afwisseling genoeg en dat maakt het toch weer een zeer luisterbaar geheel.