The Incredible String Band - Changing Horses (1969)

Van dit album zijn de twee lange tracks (White bird en Creation) de aanraders. Twee lekkere psychedelische folksongs waarbij het lekker wegdromen is. Het overige materiaal is niet altijd even sterk, vandaar maar 4 sterren.

Ik blijf een zwak houden voor deze band. In de tijd dat de band actief was, was ik nog geen eens een tiener dus deze muziek, die waarschijnlijk ook de Nederlandse radio niet haalde was totaal onbekend.
Ik denk dat ik een jaar of 18 was dat ik een album van ze tweedehands kocht enkel omdat in de Fruit Tree uitgave van Nick Drake er in het begeleidend schrijven iets over deze band stond. Beter gezegd, de band had een zeer lovend oordeel over Nick Drake.
Ik kwam er snel achter dat the Incredible String Band wel folk was, maar niet te vergelijken met Nick Drake. Maar het was mijn eerste ontmoeting met een soort van freak folk, en weer 20 jaar later ontdekte ik de overtreffende trap daarvan : Comus.
Nu wordt dit wel een scharnier album genoemd voor I.S.B. Maar ik denk dat in die tijd (1969) helemaal een scharnier moment was. Het hippiedom met een maatschappij vol vrede, liefde bleek toch moeilijk realiseerbaar en de jaren 70 bleken toch een eigen koers te gaan.
Op dit album is de groep uitgebreid ,naast de twee oerleden Mike Heron en Robin Willliamson zijn hun twee vriendinnen nu ook van de partij. "Licorice' , vriendin van Robin speelde ook al mee op eerdere albums, maar nu kwam ook Rose, vriendin van Mike meedoen. Het tweede wat anders was, de groep zei dat dit album clean was opgenomen. Terwijl juist de drugs op de andere albums erg stimulerend en geestverruimend hadden gewerkt. Verder is er maar één nummer dat door beide heren is geschreven, de andere allemaal of door Mike of Robin. Er was nog iets veranderd, de beide heren waren aanhanger geworden van de 'scientology' beweging. Waarschijnlijk was dat ook de reden dat beide vriendinnen een paar jaar later vertrokken. Joe Boyd heeft de plaat weer geproduceerd.
Met 50 minuten krijg je wel waar voor je geld, twee lange nummers domineren de plaat. Op kant 1 (ik heb de vinyl versie) 'White Bird' geschreven door Mike en op kant 2 'Creation' van Robin. Verder is 'Sleepers, awake' het enige a capella nummer wat de band ooit heeft opgenomen.
ISB staat bekand om folk heel ruim te zien, met vooral ook oosterse invloeden, naast spirituele teksten volslagen nonsens en een geheel eigen stijl te ontwikkelen. Dat alles is iets minder aanwezig, hoewel het spirituele karakter wel duidelijk aanwezig is. De binnenkant van de klaphoes is prachtig met eigen illustraties en tekst. De tekst van 'Creation' staat op de achterkant van de hoes en dat is een eigen zienswijze op de schepping, daarbij speelt het Genesis verhaal op de achtergrond. Het lange nummer is wel in zijn geheel coherenter dan 'White Bird'en de oosterse accenten zijn hierin weer aanwezig.
Misschien dat het verrassende er wat af is bij dit album, verder zijn ze muzikaal ook wat opgeschoven.
Een recensent van progarchives vindt wel dat de progressive folk van ISB moeite heeft om ook nog na de hippietijd nog van enige importantie te zijn. Ze horen echt bij de hippietijd en zonder dat is het heel moeilijk te plaatsen. Fans van de groep kunnen het dan nog wel plaatsen en mooi vinden, maar als je ver na die tijd geboren bent en dan ineens midden in een plaat van ISB valt heb je geen idee en is het moeilijk te waarderen.
IK ben het daar gedeeltelijk mee eens. Nick Drake wordt nu nog zeer gewaardeerd ook door diegene die nog niet waren geboren toen hij muziek uitgaf. Dat zal bij ISB veel minder zijn. Aan de andere kant is ISB ook tijdens de new folk beweging een inspiratiebron gebleken.
Ik kan echt genieten van deze plaat en vindt deze best wel goed. Het blijft ISB en als je de hoes zo ziet met twee gelukkige hippie stellen kun je toch de muziek weer plaatsen.
Ergens vind ik het jammer dat ik die tijd niet bewust heb mee gemaakt, want ik zou ook dolgraag met zo'n oosters trommeltje meedoen. Vanwege 'Creation' geef ik het 4 sterren, een beter hippienummer heb ik nog niet gevonden.

Vind het niet veel, beetje lullige kroeg folk muziek vind ik, mijlenver van Nick Drake of soortgenoten. Die Ruinous plaat is nog minder. Gaat dus weg.