Fleshgod Apocalypse - Labyrinth (2013)

Ik heb net Labyrinth voor de eerste keer beluisterd en het is een sterke symphonische death metal plaat geworden. Zelf vind ik het na een half uur verdomd vermoeiend worden en heb ik de neiging om iets anders op te zetten. Ik heb meer met SepticFlesh (een hele andere band) die wat meer ademruimte aan de luisteraar geven en meer spelen met dynamiek.

Ik moet hem ook reviewen. Zal niet meevallen. Zo bleek na de eerste globale beluistering.

Fleshgod Apocalypse is een rijzende ster die ergens in 2007 aan het Italiaanse firmament verscheen. Al snel deelden ze de bühne met Behemoth, Dying Fetus en Hate Eternal. In de vorm van Oracles verscheen er aansluitend een heus album. Daarmee werd de interesse van Nuclear Blast gewekt. Dat leidde tot het tweede album Agony. De band kreeg zodoende meer vaste voet aan de metalen bodem. Nu is het tijd voor de derde langspeler. Zou de titel Labyrinth de zoektocht naar de eeuwige roem symboliseren? Lees hier meerrr

Met hoofdtelefoon op kan ik heel erg genieten van deze plaat. Alleen jammer dat de gitaren een beetje te zacht in de mix staan. Nou was het zo te horen ook niet een gemakkelijke klus.

Vreemd,voor mij had de orchestratie iets dikker in de mix mogen liggen,smaken verschillen

Wat Don Cappuccino zegt beleef ik zelf ook wel zo, dat het wat dynamiek mist. Het is een constante aanval op de trommelvliezen(letterlijk ook, de drums pummelen maar door)en dat maakt het een uitputtende zit. Niettemin indrukwekkend, iets te weinig menselijk misschien.

[quote]Flammazine schreef:
Vreemd,voor mij had de orchestratie iets dikker in de mix mogen liggen,smaken verschillen

Als dat was gedaan zou er helemaal niets qua gitaren overblijven. Ik weet waar ik over praat. Met zulke produkties moet men ook oppassen om niet teveel compressie te gebruiken.

Dat,euh,veranderd eigenlijk niets aan mijn mening.


Dat je weet waarover je praat is vooral mooi voor jezelf.

Ik leg het alleen maar uit wat je dan zou krijgen.