The Move - Message from the Country (1971)

Het laatste Move-album mag er ook best wezen.
De muziek is een fusie tussen het vertrouwde Move-geluid en dat van Jeff Lynne's oude band Idle Race. Het geluid gaat nu echt richting E.L.O.
Vooral de bombastische rockers van Roy Wood zoals 'Until your moma's gone' en 'Ella James' zijn echte uitschieters.
Er staan ook wat grappige dingen op in de vorm van 'Ben Crawley Steel Company', 'Don't mess me up' en 'My marge'. Bev Bevan's 'Don't mess me up' lijkt een parodie op 'A mess of the blues' van Elvis Presley en stond ook op de b-kant van de single 'Tonight'.
'The words of Aaron' heeft net zo'n uittro als 'Strawberry Fields forever' van The Beatles.
Het mooiste nummer vind ik 'No time' dat veel op 'Fool on the hill' lijkt.
Enkele nummers van 'Message from the country' en overige singles uit de jaren 1971/72 (zoals 'Tonight' en 'Chinatown') zijn terug te vinden op de compilatie 'California man' uit 1974. Daarop is ook wel leuk de eerste versie van 'Do ya' dat in Amerika voor The Move nog een hit was en later opnieuw opgenomen werd voor het E.L.O. album 'A new world record' uit 1976.

Alle Harvest opnames van The Move, dit album plus singles, staan op de geremasterde Message From The Country CD die in 2005 door EMI uitgegeven werd. Met de originele cover art: een "schilderij" van Roy Wood himself en dus niet dat vreemde ding wat hierboven hangt .........

Ik vind The Move eigenlijk alleen maar intrigerent en niet overdreven goed, toch heb ik dus alles .......... en draai het ook nog regelmatig omdat er steeds weer iets nieuws in te ontdekken valt. Met Jeff Lynne heb ik dus al helemaal niks, maar Words Of Aaron is gewoon het mooiste nummer van de originele LP voor mij. Om met de 70s TV serie Soap met te praten: "Confused ?"

Anders dan Droombolus heb ik meer met Jeff Lynne dan de Move. Ik vind op dit album meer samenwerking tussen Jeff & Roy dan het debuut van E.L.O..
Ik weet dat drummer Bev Bevan dit het minste Move album vind, ik vind het daar in tegen het beste wat ze hebben voortgebracht, lekker experimenteel, en compelete vrijheid.

De titeltrack is echt een voorloper van E.L.O.'s 10538 Overture. Tracks zoals No Time, The Minister en Words of Aaron laten hier al zien dat Jeff meer melodieus ingesteld is dan Roy.

Hierboven is de Amerikaanse hoes van Capitol afgebeeld. De tracks zijn hetzelfde, maar staan in een andere volgorde:

side 1
1. It Wasn't My Idea to Dance - 5:31
2. The Minister - 4:29
3. Message from the Country - 4:45
4. The Words of Aaron - 5:26
5. Ben Crawley Steel Co. - 3:07

side 2
1. Until Your Mama's Gone - 5:06
2. No Time - 3:39
3. Ella James - 3:13
4. Don't Mess Me Up - 3:11
5. My Marge - 2:01

De CD-uitgave uit 2005 heeft als bonus tracks nog een aantal non-regulier album singles en alternate takes.
Op de compilatie California Man uit 1974 waren de non-album singles al aanwezig.

<<bonus tracks>>:
Tonight
Chinatown
Down on the Bay
Do Ya
California Man
Don't Mess Me Up (alternate session version)
The Words of Aaron (alternate session version)
Do Ya (alternate session version
+ verborgen track: My Marge (alternate session version)

Beetje mix van alles en niks - kan me niet echt boeien - album lijkt me outdated

Dat het hier om een voorloper van ELO gaat is duidelijk te horen in de eerste drie songs van dit album. die zijn ook wel aardig. Maar daarna komt het verschrikkelijke Don't Mess Me Up, gevolgd door het evenmin prettige Until Your Moma's Gone. en het komt ook niet meer echt goed op de rest van het album. Ik heb soms het gevoel dat ik het niet serieus moet nemen.
Een voor mij onverklaarbare 88e plaats in de 100 Greatest Albums of 1971. Ook een 117e plaats in de Best Ever Albums chart over dat jaar, rara?
2,5*

Ik zie een heruitgave op CD aankomen in maart a.s. Het gaat om 22 tracks, op het label Esoteric.
Voor wie zich wil verdiepen in de oergeschiedenis van 'The Electric Light Orchestra', een must-have.