Gene Clark - Flying High (1998)

Vooral disc 1 is een aanrader, met juweeltjes als Tried So Hard (één van de eerste country-rock nummers) en Train Leaves Here This Morning, met een hemelse achtergrondzang, en natuurlijk de onvergelijkbare stem van Gene Clark.

Eens, al weer wat langer geleden, zat er een bijzonder begaafde vogel in een nest met andere vogels. En geloof me, deze vogel kon hele bijzondere melodietjes verzinnen en écht prachtig zingen. Zo mooi, dat de sterren in de hemel naar beneden bogen om beter te kunnen luisteren, onze vogel daarmee in een onaards zilveren licht zettend.
De andere vogels werden daar na een tijdje een beetje jaloers op en kiepten hem, uiteraard toen er niemand zat op te letten, het nest uit. Als reden gaven ze, ironisch genoeg, vliegangst op. Affijn. Op de grond aangekomen besloot onze vogel gewoon door te gaan met hetgeen hij zo goed kon: goddelijke melodietjes verzinnen en zingen. Maar op de bodem van het bos wordt je niet zo snel gehoord, zeker niet met een hoop andere veelkleurige schreeuwvogels om je heen.

Pas toen de Grote Oppervogel Dylan zei dat deze vogel de beste en mooiste liedjes schreef - liedjes zoals Spanish Guitar, kortom, liedjes die hij zelf wel wilde schrijven - begon iedereen weer wat op te letten. Maar niet voor lang, want het waren de jaren 60 en iedereen rookte beukennootjes en at kastanjecake en was daardoor helemaal far out groovy, weet je wel. Feitelijk gezien een periode van lelijk egocentrisme, goed verpakt in hippe bloemenhemden, rookwolken en naïef geleuter. De verbeelding aan de macht, dat soort kreten. Tè gek man, can you digg it? Die tijd dus. Ze hadden daar overigens wel erg goede muziek bij, dat moet gezegd.

Onze vogel werd daar allemaal wat bedroefd van en besloot ook beukenootjes te gaan roken en niet meer mee te doen met de ideeen die allerlei andere vogels over zijn sound hadden. Af en toe vloog hij als een Zilveren Raaf een studio binnen, floot en zong wat en ging daarna weer zijn eigen weg. Niemand interesseerde het eigenlijk echt wat, het verkocht voor geen meter en om een lang verhaal kort te maken, uiteindelijk stierf onze vogel aan een gebroken hart. De oorspronkelijke vogels die hem uit het nest hadden geflikkerd krastten wat stichtelijke woorden en dat was het dan. Niemand keek ervan op. Niemand leek erom te rouwen. Het was alsof de Zilveren Raaf er nooit geweest was.

Nu hebben jullie de kans om op deze unieke dubbelaar te horen waarom de andere vogels zo jaloers waren en hoe gelijk de Grote Vogel had. Mooi chronologisch vastgelegd, edelstenen verzamelend uit zowat iedere periode en ieder samenwerkingsverband. Het is soms van een niet vast te pakken breekbaarheid, gebracht met een licht weemoedige, onaards goudkleurige stem. Niet helemaal van deze wereld, deze dromerige zanger, maar wel voldoende geaard om een emotionele knock-out uit te kunnen delen in een aantal van zijn nummers. Maar ook in staat om te ontroeren, je op te lichten en zacht weer los te laten.

Doe me nou een lol. Luister er naar. Luister nog eens, en luister opnieuw. Flikker dan al je zielloze dance-platen weg en ga gereinigd en gelouterd op weg naar de platendealer en schaf zijn meesterwerken 'White Light' en 'No Other' aan. Het is een van de beste muzikale shots die je kunt zetten. Zonder kans op een overdosis. Maar wel op een natuurlijke high. Ik geloof dat ze dat vroeger geluk noemden.

Nou Savant , die "emotionele knock-out" is bij mij uitgebleven.
Een handvol aardige songs , de rest boeit me totaal niet , klinkt mij een beetje te eentonig in de oren.
Zijn z'n reguliere albums ook allemaal country? , of gaat dat meer de singer/songwriter kant op want als de rest ook zo klinkt haak ik bij deze af.

Prima carriére overzicht met hier en daar wat "previously unreleased" tracks. Het is niet genoeg voor de fan, maar voor iemand die eens aan Gene's muziek wil snuffelen is dit een prima vertrekpunt.

Dridge, voor straf met blote benen naar bed!

Droombolus schreef ooit, meer dan 10 jaar geleden alweer:



Heb ook net ontdekt dat op deze dubbel-cd nog wat interessant onuitgebracht materiaal staat. En ik ben liefhebber genoeg om deze ooit een keer te scoren. Uiteraard is deze OOP en alleen nog maar te krijgen tegen exorbitant hoge prijzen, al meen ik er eentje voor een redelijke prijs te hebben gezien. Misschien dat ik daar maar eens achteraan moet...
In tegenstelling tot Ramon lijkt ook disc 2 mij interessant genoeg, want dat is toch materiaal van de periode White Light, Roadmaster, No Other e.d.

Zeker achteraan gaan - een uitstekend overzicht van Clark's werk, zorgvuldig samengesteld door Sid Griffin, en uitgebreider dan "American Dreamer 1964-1974", die niet eens op de site staat.

Voor de duidelijkheid: "Los Angeles", Dylan's "I Pity the Poor Immigrant" en "That's Alright by Me" stammen uit 1968. "Wall Around Your Heart" en "Dark Hollow" zijn onuitgebrachte Dillard & Clark nummers; "One in a Hundred" en "She's the Kind of Girl" staan hierop in afwijkende versies (meer Byrds-achtig).

"The American Dreamer" komt dan weer van de soundtrack van de film met dezelfde titel en "Changes" stond op een verzamelaar uit 1990 waaraan Clark bijdroeg genaamd "True Voices".

Wat helaas ontbreekt op deze verzamelaar zijn Clark's bijdragen aan McGuinn/Clark/Hillman, "Backstage Pass" bijvoorbeeld zou een welkome toevoeging zijn geweest. Maar goed, we laten de mieren met rust, met zoveel moois wel op deze release is dat de beste keuze.

Misschien Discogs eens proberen? Onder de 20 euro zal lastig worden, want dat kostte 'ie in nieuwstaat al een dikke 10 jaar geleden toen ik hem kocht.

Net besteld. Voor € 14,99 incl. portokosten. Een behoorlijke meevaller als je de prijzen ziet op de diverse filialen van Amazon. Kreeg zojuist zowel een ontvangstbevestiging als de toezegging dat het pakketje vandaag nog op de post gaat. Ik hoop dat niemand hier bij MM negatieve ervaringen met Variaworld in Deventer heeft gehad .
Wat ik heb begrepen is dat Los Angeles een bijzonder nummer is maar ik kan me ook bijzonder verheugen op I Pity The Poor Immigrant en de onuitgebrachte Dillard & Clark tracks.