Gorguts - Colored Sands (2013)

Ik ben zeer benieuwd naar dit album. Forgotten Arrows is een prachtige track die in de lijn van het album Obscura zit.

2013 is een ronduit fantastisch jaar voor de liefhebber van metal. Na 12 jaar is Gorguts eindelijk weer terug met Colored Sands en wat een comeback is het geworden! In die absentie zijn veel bands gekomen die Gorguts als inspiratie hadden en nu komen de meesters weer om dat te overtreffen. De productie is echt fantastisch gedaan door Colin Marston (de bassist), alles klinkt helder met heel veel kracht. De dynamiek van Gorguts is ten goede veranderd, het gaspedaal wordt vaker losgelaten. De dissonantie is zeer rijk en de composities zijn zowat labyrinten op zichzelf waar je helemaal in kan duiken. Een beoordeling komt later maar die is sowieso hoog. Hoe hoog? Dat komt nog...

Tracktijden even toegevoegd.

Deze plaat staat bovenaan bij RYM's 2013 lijst. Maar eens even opzoeken dan, hopelijk is het niet te technisch.

Zeker niet. De composities zijn complex maar Gorguts vervalt nergens in overdreven techniek.

Op koptelefoon komen er nog meer lagen tevoorschijn. Alles zit zo onwaarschijnlijk mooi in elkaar verweven. Het is heel technisch maar zo klinkt het helemaal niet, extreem veel sfeer. De dynamiek van de nummers is extreem kleurrijk en toch is het ook zeer bruut. Colored Sands is gewoonweg fantastisch. De volle mep zonder enige twijfel.

Zo dit is wel vet zeg! Ontzettend bruut en donker. Lekker tempo ook met die drums, een soort stoomwals komt er over je heen.

Death metal 2.0

Ik vind het echt raar dat hier nog maar twee stemmers zijn. Dit zou echt een album zijn voor Edwynn en AOVV.

Ja, staat nog op mijn lijstje. Nog niet aan toegekomen.

Idem.

Kijk eens aan: daar valt een promo op mijn deurmat. Of ik er wat over wil tikken. Ha! Bestaan er dommere vragen?
Eerste luisterbeurt moet wel even bezinken. Het is een stuk meer op atmosfeer gericht dan voorheen. De dagen van Considered Dead blijven vooralsnog voorgoed voorbij.

Ik ben redelijk kapot van Colored Sands. Eigenlijk vind ik hem beter dan Obscura. En wat een prachtig concept ook. Het mystieke van Tibet past erg goed bij de composities die tussen dromerig en allesverwoestend inhangen. Het is technisch zonder overdreven ontoegankelijk te zijn. Enfin, mijn review valt hier te lezen.

Ik ben een aantal recensies aan het lezen, ergens schreef iemand, dat ze voorbij zijn gestreefd door andere bands, die hun sound vernieuwd hebben, enig idee wie dit kunnen zijn?

Het beste metal-album van het jaar krijgt maar 16 stemmen......

In elk geval gaat er één stem bij komen Straks ga ik eens luisteren.

Niet het beste maar wel top tienmateriaal.

Zijn dat nu cello's, bij The Battle of Chamdo?? Wow. Apocalyptica kan hier nog een puntje aan zuigen... Bloedmooi.

Dit moet ik wel een paar keer horen voor een gedegen oordeel. Maar dit lijkt inderdaad een van de beste metalplaten die ik dit jaar hoorde.

In 2013 heb ik dit album overgeslagen. Toch wel iets gemist, geloof ik. De eerste paar luisterbeurten klinken overtuigend, maar het is nog te vroeg om hier nu al sterren uit te gaan delen.

Ik heb Colored Sands een paar weken geleden gekocht, en zo'n beetje direct daarna had ik geen zin meer het te luisteren. Ik kon bijna niet voorbij de eerste paar riffs komen. Intussen ben ik weer begonnen het te luisteren. Elke keer wordt het album beter. Heerlijk met die riffs die tegen elkaar in draaien en zweven en glijden...geholpen door de heldere productie. Intussen is de muziek wel zo complex dat het beter tot z'n recht komt via de koptelefoon dan door mijn stereo. Dat cellointermezzo halverwege de plaat (The Battle of Chamdo) is een meesterzet trouwens. Zonder dat stuk was dit album een hele zit geweest, nu is er even wat ademruimte.

Enige minpuntje is voor mij de zang: ik vind deze grunt nogal vermoeiend om naar te luisteren.

Voor nu vier sterren...met een kleine kans op nog een halve ster later.

Ik heb al lang mijn top 10 niet gewijzigd, maar er is een nieuwkomer. Colored Sands is namelijk een van mijn favoriete metalplaten aller tijden. Na twee jaar ontdek ik nog steeds gruwelijk veel details in deze plaat. De gitaar- en baspartijen zijn verweven op een manier die op eenzame hoogte staan, de sfeer is verontrustend en meeslepend en het gewicht van de muziek is enorm. Op Zware Metalen werd destijds gezegd dat Gorguts was ingehaald door andere deathmetalbands. Ik was het hier niet mee eens, Colored Sands gaf namelijk de concurrentie weer een uppercut van jewelste en sindsdien is niemand in het subgenre er meer overheen gegaan. Magistraal!

Ontzettend toffe, gevarieerde plaat. Wat deze plaat voor mij speciaal maakt zijn, naast de ingenieuze composities, de sporadisch opduikende Slint-achtige stukjes en het cello-stuk halverwege.