Dave Brubeck - Brubeck Plays Brubeck (1956)
mijn stem
12 stemmen
Verenigde Staten
Jazz
Label: Columbia
-
Swing Bells (3:39)
-
Walkin' Line (2:47)
-
In Your Own Sweet Way (5:01)
-
Two-Part Contention (5:39)
-
Weep No More (3:59)
-
The Duke (2:55)
-
When I Was Young (3:19)
-
One Moment Worth Years (4:56)
-
The Waltz (3:49)
0
geplaatst: 12 januari 2006, 19:57 uur
Alhoewel ik helemaal geen fan ben van deze trio-bezetting kan dit alles me wel redelijk boeien. Elk nummer is voortreffelijk, wel jammer van de povere geluidskwaliteit.
Volgens mij een aanrader voor mensen die ook het solo werk van bv. Monk goed kunnen verteren.
3*
Volgens mij een aanrader voor mensen die ook het solo werk van bv. Monk goed kunnen verteren.
3*
0
geplaatst: 17 maart 2011, 20:30 uur
Trio-bezetting?? Povere geluidskwaliteit?
Vind dit een wat matige cd voor Brubeck's doen eigenlijk. Maar zelfs een matige Brubeck is gewoon leuk om af en toe op te zetten!
Vind dit een wat matige cd voor Brubeck's doen eigenlijk. Maar zelfs een matige Brubeck is gewoon leuk om af en toe op te zetten!
0
Stijn_Slayer
geplaatst: 10 augustus 2011, 12:39 uur
Huh, trio-bezetting? Volgens mij heb je naar een andere cd geluisterd. Dat trio met zijn zoons kwam er volgens mij ook pas van in 1967. De enige muzikant die je hier op hoort is Dave Brubeck. Brubeck wilde zijn talent en potentie tonen, vandaar dat hij alles zelf heeft geschreven en solo ingespeeld heeft. De geluidskwaliteit is ook niet echt pover.
Toch knap dat hij een dergelijk album in slechts twee dagen opgenomen heeft. De (schetsmatige) composities draaien volgens het boekje vooral om improvisaties (al zou je dat niet direct denken) die een gemoedstoestand of emotie uitbeelden. 'The Duke' voor Ellington is het enige nummer waarop niet geïmproviseerd wordt.
Rustige piano cd in de stijl zoals je van Brubeck mag verwachten. Nooit erg virtuoos, maar kenmerkend en eigenzinnig. Wel is Brubeck Plays Brubeck een tikkeltje eenzijdig.
Toch knap dat hij een dergelijk album in slechts twee dagen opgenomen heeft. De (schetsmatige) composities draaien volgens het boekje vooral om improvisaties (al zou je dat niet direct denken) die een gemoedstoestand of emotie uitbeelden. 'The Duke' voor Ellington is het enige nummer waarop niet geïmproviseerd wordt.
Rustige piano cd in de stijl zoals je van Brubeck mag verwachten. Nooit erg virtuoos, maar kenmerkend en eigenzinnig. Wel is Brubeck Plays Brubeck een tikkeltje eenzijdig.
* denotes required fields.
* denotes required fields.