Chuck Berry - The Anthology (2000)

Deze moet ik eens kopen.

Dat zou ik zeker doen Snowman. Is absoluut de moeite waard en je verkrijgt meteen een goed overzicht van de mans werk.

Samen met Bo Diddly (en Ike Turner...?) founding fathers van de rock 'n roll die later over de wereld uitrolde (onder aanvoering van de Stones). Grootheid uit de pophistorie:

Uitstekend overzicht van één van de grootste rock 'n rollers uit de jaren '50. Hij had mede dankzij zijn gitaarspel veel invloed op de latere generatie en zijn songs werden ook vaak gecoverd door o.a. the Beatles ("Roll over Beethoven" en "Rock and Roll Music") en the Rolling Stones ("Carol", "Come On", "Around and Around"). Heel wat nummers van Chuck Berry zijn classics geworden. De laatste 3 nummers vind ik minder en zelfs overbodig, maar de rest is gewoon top.

Zo'n beetje de meest volledige en essentieelste verzamelaar van de peetvader van de Rock'n Roll.

Men koope een elektrische gitaar, leer vervolgens de basis powerakkoorden en het 1 4 5 regeltje. Et voila, je kunt elk nummer op deze CD's meespelen en de basis is gelegd voor je Rock&Roll carrière.
Zo was het, is het, en zo zal het altijd zijn.
Hail Hail, Berry!

Nr 49: "We boogied in the kitchen, we boogied in the hall, I got some on my finger so I wiped it on the wall"

Chuck Berry. Als de muziekindustrie, inclusief de recensenten,destijds niet zo racistisch waren geweest was Chuck Berry al eind 50-er jaren vorige eeuw tot King of Rock-'n-roll uitgeroepen. Geen enkele andere artiest heeft de scheidslijn tussen zwart en wit zo weten te slechten als deze eenvoudige, maar zeer getalenteerde, schilderszoon uit St. Louis.
Geboren in 1928 opgegroeid in het zuiden van de VS, samen met zijn vader als klusjesmannen de kost verdienend. Geconfronteerd met het vanzelfsprekende aplomb van zijn witte rasgenoten was hij verbaasd dat hij met zijn komische shows waar hij met pseudo-hillbillie nummers blanken naar zijn optredens wist te lokken.
Op zijn vraag aan Muddy Waters waar hij een plaat kon opnemen, verwees deze hem naar Leonard Chess in Chicago. Deze zag wel wat in het nummer "Ida May", een soort countrynummer, liet het hem opnemen en nadat het nummer werd omgedoopt in "Maybellene" was de start van Charles Edward Berry's carrière als grootste rock and roll artiest aller tijden een feit en de rest is geschiedenis.

Deze 2-CD is een prachtige verzameling, uitstekend van geluid en natuurlijk Chuck Berry heeft nog meer nummers geschreven en uitgebracht, maar deze 2-CD benadert wat je van hem moet hebben. De beste verzameling wordt gevormd door de 3 Golden Decade albums uitgegeven door Chess. Ik heb er nog 2 (op dubbel-LP's) en de 1e is foetsie, maar dit dubbel album bevat de essentiële nummers van hem.
Chuck Berry was zeker geen meestergitarist, op zijn oude opnames wordt hij begeleid door een uitstekende jazz/blues pianist Johnny Johnson, maar hij is wel iemand die met dit instrument én zijn heldere stem direct het publiek beetpakte met uitstekende verstaanbare teksten en goede melodieën. Zoals John Lennon ooit zei: "Don't give me crap, give me Chuck Berry". Ook Elvis Presley, volgens velen de grootste rockzanger ooit, bekende dat als hij "Johnny B. Goode" zong zijn optreden pas goed begon.
Een wellicht retorische vraag is; wie heeft zijn nummers niét gezongen? Ik denk dat de lijst oneindig lang is en bijna alle grootheden uit de rock, country en jazz zal bevatten.

Ik kan iedereen zijn autobiografie aanraden om te lezen.
Berry, Chuck (1988). "The Autobiography." New York: Fireside / Simon & Schuster. ISBN 0-671-67159-6.

Een zeer goed geschreven boek en het heeft zeker literaire kwaliteiten; al was het alleen maar om de prachtige gedichten die hij in dit boek optekent. Het verhaal van Chuck Berry over Chuck Berry is een studie naar een belangrijk stuk van de Amerikaanse muziekhistorie en al lezend gaat de wereld van Chuck Berry, van jonge kleuter die voor het eerst blanke brandweermannen ziet met "lichtgevende" gezichten tot de vanzelfsprekende machinaties in de muziekindustrie en zijn triomftocht door de VS en de rest van de wereld, voor je open. Samen met de autobiografie van Bob Dylan, een andere grootheid uit de Amerikaanse rockmuziek, "Chronicles" zijn er twee zelfgeschreven meesterwerkjes over een belangwekkend deel van hun eigen geschiedenis c.q. de rockgeschiedenis.