Pink Cream 69 - Pink Cream 69 (1989)

Veelbelovend debuut destijds, van dit Duitse hardrockgezeldschap. Toen nog met Andy Deris als zanger.

Het is op zich een aardige plaat, met als enige nadeel eigenlijk dat sommige songs op elkaar lijken en niet echt blijven hangen. Hoogtepunten voor mij zijn eigenlijk alleen Take Those Tears, One Step into Paradise en Sugar for Love. De rest is niet slecht, maar m.i. te veel van hetzelfde.

De platen met David Readman op zang zijn vrijwel allemaal beter en vooral afwisselender. Wel positief is dat Deris zonder hoorbaar Duits accent zingt en beschikt over een goede, krachtige stem.

In mijn hardrock- en metaljaren is dit album lange tijd een van mijn favorieten geweest. De bandnaam heb ik altijd wat vreemd gevonden, maar doet weinig af aan de kwaliteiten van dit debuut van Pink Cream 69. Het Duitse gezelschap maakt hier nog typische, late-jaren-80 melodieuze rock in de stijl van Def Leppard, Dokken en het toen nog wel aardig klinkende Bon Jovi.

Het is met name te danken aan de vocale kwaliteiten van de latere Helloween-zanger Andi Deris dat deze plaat zo goed scoort bij mij. Dankzij zijn veelzijdigheid zijn nummers als Take Those Tears, Sugar for Love en Partymaker prima te pruimen. De instrumentale begeleiding is overigens ook dik in orde. Neem de teksten niet te serieus, want dan zal je je gegarandeerd storen aan het wat puberale karakter.

Toen ik laatst deze plaat voor het eerst in ruim tien jaar weer eens opzette, werd dat een feest van herkenning. Het heeft dan misschien de tand des tijds niet volledig doorstaan, maar desondanks klinkt de band nog altijd fris en sprankelend: 3,5*.