Jennifer Byrne - Suitcase (2013)

De mens is een nomade, altijd op zoek naar een beter leven. Migratiestromen trekken sinds mensenheugenis over de wereld. Ook de Ieren namen hieraan volop deel met als triest hoogtepunt de hongersnood tussen 1845 en 1850. Voor hun voedselvoorzienig was men grotendeels afhankelijk van de aardappeloogst. Toen deze oogst mislukte stierven meer dan één miljoen Ieren de hongerdood en vluchtten miljoenen anderen naar Noord-Amerika, Australië, Nieuw-Zeeland en Groot Brittannië. Ook aan het begin van onze eeuw toen de groei van de Keltische tijger haperde was er een kleine immigratiegolf waar te nemen. Dit gegeven bezingt de Ierse zangeres en songschrijfster Jennifer Byrne op haar debuutalbum.

De rest is te lezen op onderstaande link
Folk Lantern: Jennifer Byrne, Suitcase - folklantern.blogspot.nl

Ze beschikt over een prachtige stem. Zie bijgaand youtubefilmpje:
YouTube - THE JENNIFER BYRNE BAND - THE GORSE

Inderdaad, ook weer een prachtig album (met dank aan Lura) voor een wat kleiner luisterpubliek waarschijnlijk. Zojuist beluisterd (dank zij Spotify), en deze gaat ook in de bestelling. Ik wacht even met stemmen, maar lager dan **** zal het niet worden.

In de zomer al getipt door Lura. Deze week pas in mijn handen geduwd door mijn platenboer. Twee experts. En ze hebben gelijk. Dit album vouwt zich open als een bloem. Miss Byrne kan er wat van. En haar subtiele begeleiders net zo. Ontroerend maar zonder pathetiek, met teksten die er toe doen. Ben ik blij mee.

Nou, nou, niet zo bescheiden, Kistenkuif. Je weet zelf ontzettend veel van muziek, maar dat zijn meer andere genres. Maar on topic, dit is een heerlijk plaatje en ik verwacht dat een opvolger niet lang op zich zal laten wachten, omdat ze daar al volop mee bezig is.

Laat ik het dan zo formuleren: ik ben blij dat jij en de platenboer als gidsen in folkland me opnieuw hebben weten te enthousiasmeren voor dit genre door middel van tips en commentaar. Anders zou ik Jennifer Byrne met dit prachtalbum zomaar over het hoofd hebben gezien. Ik kijk uit naar haar volgende stap.

Je bent op vakantie in Ierland. Op een dag besluit je met de boot naar het Gaelic eilandje Inisheer te varen. Het duurt nog even voor de boot gaat. Je stapt een willekeurige pub binnen in Doolin. Je bestelt een pint Guinness en op de achtergrond hoor je Jennifer Byrne spelen.....

Ik ben wel eens op Inisheer geweest, ook in Doolin en ook in een pub. Er speelde echter niemand op dat moment. Het leuke is dat het zo maar een keer echt kan gebeuren, want dat is Ierland. Want hoe onuitnodigend een pub ook kan zijn, je hebt altijd kans dat een folkartiest a la Byrne er echt speelt. En de muziek van deze toch al verdienstelijke plaat komt live nog beter tot zijn recht. Dit is Ierse folk in optima forma. De stem heeft veel kracht en de begeleding mag dan niet spectaculair zijn, het is precies zoals het hoort. Vakwerk.

Helaas is Hans Jansen gestopt met het schrijven van recensies. Hij was zijn interesse in de Britse folk verloren. Een aantal jaren tipten wij elkaar over en weer met mooie ontdekkingen in het genre, dit was een prachtige tip van hem, nog steeds meer dan het beluisteren waard.