Daftside - Random Access Memories Memories (2013)

Darkside's (Nicolas Jaar & Dave Harrington) remixes van RAM. Interessant

Inderdaad. Hier kijk ik erg naar uit. In tegenstelling tot velen vind ik RAM allesbehalve een teleurstelling. Ik ga wel akkoord dat Daft Punk meer de stijl van de gastartiesten heeft gehandhaafd, in plaats van zelf de sound wat onder handen te nemen - en dat het daarom veruit hun minst elektronische release is geworden. Net dat maakt deze release nog interessanter, ik ben benieuwd wat ze met die disco sound zullen aanvangen.

Tof plaatje. Vooral de tweede helft heeft erg sterke remixen staan.
Alles wordt origineel onder hande genomen en het is geweldig hoe ze zo'n donkere sfeer kunnen neerzetten terwijl de originele versie's erg vrolijk zijn (meestal).

Leuk, hier ben ik wel benieuwd naar! Random Access Memories is voor mij één van de beste albums van 2013, dus ik ben ik zeker benieuwd naar remixes.

Is Acces bewust fout geschreven of moet dit gecorrigeerd worden? Dat laatste lijkt me voor de hand liggender.

Lijkt me fout gespeld, als ik op Google zoek vind ik alleen maar resultaten met Access. Ik zal even een correctie insturen.

Deze maar eens gaan beluisteren, ik ben benieuwd wat ze ervan hebben gemaakt.

Teleurstelling dit. Oké, ze hebben de nummers serieus onder handen genomen. Dat wel. Maar de goeie ideeën zijn schaars. Af en toe een eigenzinnig patroon, dat niet verder wordt uitgewerkt. Het blijft allemaal wat vaag, zonder ooit echt een vorm aan te nemen. Niet overtuigend, en zeker niet voor Jaar maatstaven. De Game of Love remix is veruit de beste. Doin' it Right is ook wel goed, en Instant Crush kon ik ook smaken (maar dat waarschijnlijk omdat het mijn favoriete nummer is van de reguliere plaat). Uiteindelijk hebben ze de meeste nummers tot hun essentie herleid, een bepaalde groove die de song vooruit brengt, maar het klinkt allemaal zo onafgewerkt. Wat me dan weer doet denken aan de korte periode tussen de reguliere plaat en deze. Slordig.

Matig remixalbum, ik heb ze echt wel beter gehoord.

Contact is gewoon een te lange intro, waarin weinig gebeurt, simpel zat. Within en Within 2 zijn leuk, maar zijn te kort om echt als serieuze stukken muziek te beschouwen. Give Life Back to Music vind ik er zeker niet beter op geworden, een hoop galm en hardere drums vooral. Minder gelikt dan het origineel, maar wat mij betreft niet beter. Get Lucky is vervolgens wel leuk, maar gaat niet echt ergens heen. In een mix zou het goed kunnen werken. De volgende nummers Beyond, Fragments of Time en Game of Love voegen in zekere zin wel wat toe, maar ik weet nog niet zo of ik ze nu liever opzet dan de originelen. Waarschijnlijk niet. Motherboard t/m Doin' it Right vind ik persoonlijk ook niets aan. Touch is wel oké, en eigenlijk is Instant Crush het enige nummer dat ik nog eens opzet náást Random Access Memories zelf.

Al met al een 3*: wat leuke versies, maar uiteindelijk is het hooguit een derde van dit album dat echt de moeite van het luisteren waard is.