U-God - The Keynote Speaker (2013)

Dit klinkt op het eerste gehoor best lekker.

Erg fijne plaat! Ik vind dit sowieso de beste Wu-periode sinds de jaren '90. Er is stiekem al een hele rits toffe albums verschenen sinds eind vorig jaar: Wu Block, de MWTIF-soundtrack en -score, relaxte plaat van Masta Killa, lekkere banger van Czarface, verrassend sterke Cappadonna (vooral disc 1), de instant klassieker Twelve Reasons To Die en nu dus deze return to form van U-God.

En dan staat het nieuwe groepsalbum op het punt van uitkomen (zou toch in juli verschijnen?!), nieuwe Reakwon en Supreme Clientele 2 nog dit jaar, album van Ghostface met MF Doom ook, nieuwe GZA hopelijk idem, Blackout! 3 hopelijk, nieuwe Meth, The Pillage 2 en dan in 2014 nog Only Built... 3 en Liquid Swords 2. Aardig rijtje

Niet onaardig album, maar een heel album van U-God blijft toch wat eentonig voor mij.

@Rudi1984: kan alleen maar hopen op je lijstje, maar de wu is niet zo punctueel vrees ik

Aantal leuke nummers.

Leuk album. Staan een aantal relaxte nummers op. Vind Inspectah Deck fanatiek goed klinken op Mt Everest. Vond GZA voor mijn gevoel een beetje tegenvallen. Fame klinkt ook erg lekker.

Best wel lekker zo tussendoor,

Heavyweight vind ik persoonlijk erg fijn!

Eerste helft van het album is absoluut aardig, maar halverwege komen er toch een aantal mindere nummers voorbij (waaronder drie RZA-beats). U-God doet het gewoon goed en is een van mijn favoriete huidige Wu-leden van dit moment. Back in the days kon hij niet op tegen o.a. Deck, GZA en Raekwon, maar anno 2013 luister ik veel liever dan U-God dan de drie eerder genoemde namen. Voornamelijk door het tweede deel van het album dus een een wisselvallig album, maar er staan genoeg fijne nummers op. Ruime 3*.

Wel een aardig album maar vond zn vorige beter. Er staan bijna geen fillers op en maar slechts enkele uitschieters. En waarom duren wu nummers altijd zo kort... Met Stars en Golden Arms als favorieten.

En dat blijkt inderdaad weer uitgekomen te zijn...

Een keer per toeval langs Skyscraper langsgekomen. Een fijne Gil Scott-Heron-sample waarop U-God een levendig plaatje schetst van opgelicht nachtelijk New York. Wijkt inhoudelijk duidelijk af van bijvoorbeeld het zoveelste Raekwon-hoodtale-album. Aangezien ik veel nummers op U-Gods debuutplaat goed kon waarderen, denk ik dat deze plaat me ook wel ligt.

U-God heeft er duidelijk wel zin in op dit album, hij rapt gedreven, er doen best wat toffe gasten mee, er zit wel leven in de muziek. Het heeft alleen allemaal wel iets uitgesproken vluchtigs. U-God komt op goeie momenten bij de Wu echt tot zijn recht, maar hij heeft moeite een heel album te dragen - het is allemaal weinig spannend, weinig onderscheidend, hoezeer hij ook zijn best doet.