Fay Lovsky & La Bande Dessinée - Fay Lovsky & La Bande Dessinée (1996)

Soms is diversiteit een goede zaak; het maakt een album afwisselend, een rustpunt tussen de drukte of juist iets pittigs als de boel inzakt.
In dit geval is het teveel een lappendeken; pure popmuziek (Unfinished Business), commercial-liedjes uit de jaren '50 (Mr. Clean), bluesy stukjes, enzovoort. Fay Lovsky is een fantastisch componist, er spelen puike muzikanten op mee, maar het concept is mij te rommelig...

Fay Lovsky komt, viel mij op, echt helemaal nergens voor in de lijstjes van beste Nederlandse albums van de laatse 25 jaar van OOR. Terwijl ze toch een of twee cd's vol liedjes heeft gemaakt die daar absoluut thuishoren. Maar dat ligt zeker aan wat bawimeko hierboven zegt: Fay maakt muziek in zoveel genres, als je van een nummer houdt is de kans klein dat je het volgende nummer ook mooi vindt.
Maarrrr.... haal Sound on sound, Confetti, Origami, Cinema en de twee cd's hierboven in huis en maak gewoon je eigen Fay-cd in jouw favoriete genre. Even wat werk, maar dat heb je ook een onnederlands goed resultaat. En verouderen doet het niet; dat krijg je als je je eigen gang gaat en nooit met winden meewaait.

Een druilerige zondagmiddag met een glas goede whiskey in de hand. Bij het langslopen van de CD's in mij kast kies ik na diverse jaren weer eens voor deze. Past uitstekend bij mijn stemming en de gegeven omstandigheden, maar inderdaad: de afwisseling is hier iets teveel van het goede.

Naast de genoemde varianten bespeur ik enkele te korte stukjes die best hadden kunnen worden uitgebouwd tot een volledig popliedje (In the middle, A little dab'll do ya), een tranentrekker met country-invloeden (Monte Carlo guys), een oosters aandoende song die volgens Wikipedia het officieuze Koreaanse volkslied is (Arirang), een instrumentaaltje dat zo uit de jaren veertig of vijftig kan komen (Katzenjammer, inclusief het ietwat vervreemdende geluid van de theremin) en een - overigens zeer geslaagde - imaginaire film noir-soundtrack, die uiteraard ook zo heet.

Voor het overige bevat dit aangename luisterplaatje vooral jazzy popsongs en geslaagde dreampop (Underwater, Had by you, Passing cloud). Ook elders komen minder tot weinig voor de hand liggende instrumenten aan bod, zoals de E-bow, een banjo, glockenspiel, marimba, harmonium en vibrafoon. Het is allemaal schitterend uitgevoerd door topmusic (Joost Belinfante, Cok van Vuuren, Gert-Jan Blom en Louis Debij) en Fay heeft een aangename stem, die zich goed leent voor dit materiaal. Eigenlijk vind ik er weinig mis mee, maar het gaat inderdaad wel heel erg alle kanten op. Selecteren en herschikken tot een goed op elkaar aansluitende playlist is misschien niet zo'n gek idee...

Eens met de eerdere commentaren, maar wat staan er toch veel leuke nummers tussen en het speelplezier spat er vanaf!