Mssr Renard
Zo, dit is een gave plaat. Hier laten Jones/Garrison en Tyner met hun eigen sextet, aangevuld met Sonny Simmons (altsax, hoorn), Charles Davis (baritoon sax), William Prince Lasha (klarinet, fluit) zien en horen dat ze ook zonder Coltrane een best wel aardige plaat kunnen maken.
Toch zijn het voornamelijk Sonny Simmons en Prince Lasha die hier los (mogen) gaan. Bijna allemaal originals (ook van Simmons, Davis en Lasha), en een prachtige, korte song van McCoy Tyner (de mooie ballad Oriental Flower).
De enige plaat (schijnt) waar Garrison leider is, en wat mij betreft een best wel ondergewaardeerde mid-seventies post-bop-plaat en voor mij een introductie tot Prince Lasha en Sonny Simmons.